10-07-07

CAP magazine artikel over EAT

CAP
In CAP magazine (het grootste paardenmagazine van Vlaanderen) staat in deze editie (Juli/Augustus 2007) een artikel "Alles over Hippotherapie"
Het artikel beschrijft een dag in de manege van meandercomplex te Dilsen Stokken. Buiten het feit dat je heel wat infor krijgt, is het leuk dat er enkele adressen (en de kostprijs) bijstaat waar je hippotherapie kunt volgen.
Op naar de boekenwinkel dus voor de nieuwe CAP.
Klik op de foto (deze prent is niet de recente cover) voor naar hun site te gaan.

21:30 Gepost door k in EAT | Permalink | Commentaren (2) | Tags: artikel |  Facebook |

05-06-06

Artikel van E-gezondheid.be

Het paard als therapie

Het paard is onze trouwe gezel bij tal van sport- en ontspanningsactiviteiten. Het is niet alleen een fascinerend dier met tal van fysieke en esthetische kwaliteiten, maar het kan ook het lichamelijke en geestelijke welzijn van gehandicapten bevorderen, onder leiding van een therapeutisch team.

De baten van hippotherapie

Falk AdSolution
Naast een paard lopen of op zijn rug rijden, is bevorderend voor een heleboel psychomotorische capaciteiten zoals spiertonus, coördinatie, tijd-ruimteoriëntatie, evenwicht en een zekere zin voor ritme.
Met paarden werken, vereist een permanent lichamelijk contact met het dier. Tijdens het roskammen leer je het lijf van het paard beter kennen en word je je tegelijk bewust van je eigen lichaam.
Voor een paard zorgen, vergt ook verantwoordelijkheidszin, net zoals bij elk ander dier. Zijn welzijn hangt immers af van de verzorging (voeding, roskammen) en het respect dat het krijgt.
Bovendien geeft het voldoening en is het goed voor het zelfvertrouwen om te kunnen communiceren met een paard, dat indruk wekt door zijn kracht, zijn schoonheid en zijn allure.
En wie geregeld een manege bezoekt en er in aanraking komt met paarden en ruiters, staat automatisch open voor een andere wereld en legt ook makkelijker contacten met anderen.
The image “http://www.serienoldies.de/images7/black_beauty_pferd.jpg” cannot be displayed, because it contains errors.


Een waardevolle bondgenoot

Al die typische kenmerken maken van het paard een waardevolle bondgenoot van therapeuten, specifiek om doven en blinden te helpen, net als mensen met leer- en of gedragsstoornissen (autisme, psychosen, trisomie, dyslexie,…), een motorische handicap (myopathie, hyperkinesie, paraplegie, hemiplegie en quadriplegie). Paarden mag je ook niet ruw en met geweld behandelen: dat haalt niets uit, en het paard zal er altijd bij winnen, want het is veel krachtiger dan de mens. Het dier is dan ook uitstekend geschikt bij de reïntegratie van delinquenten in de samenleving, doordat ze op die manier op een respectvolle manier leren te communiceren.

20:03 Gepost door k in Artikel andere site | Permalink | Commentaren (0) | Tags: artikel |  Facebook |

31-01-06

Artikel

Paarden houden je een spiegel voor, waarin je geconfronteerd kunt worden met jezelf en je eigen gedrag. Paarden reageren direct en alleen op wat je doet; niet op wie je bent. Paarden reageren instinctief en zijn daarin volkomen eerlijk. Het paard reageert op je lichaamstaal en werkt zo als spiegel. Doordat het paard voortdurend spiegelt, dwingt het paard je als het ware contact aan te gaan met jezelf (en je gevoel).

Een paard is een kuddedier, en gewend geleid te worden door een leidende hengst en een leidende merrie. Deze bepalen de richting en de snelheid waarin de kudde zich voortbeweegt. Alle andere paarden van de kudde volgen. Een paard, uit de kudde gehaald, wil dus graag geleid worden. Van dit natuurlijke gegeven wordt bij therapeutisch paardrijden veel gebruik gemaakt. Doordat een paard zo duidelijk en zo direct reageert, en graag geleid wil worden door jou kun je met een paard goed oefenen, zowel naast als op het paard! Daarom zijn paarden zo geschikt als persoonlijke leraar.

Paarden verstaan geen dubbele boodschappen: als je ‘ja’ zegt, maar je lichaam zegt ‘nee’, verstaat het paard ‘nee’. Als je een paard mee leidt aan de lijn, en je laat zien dat je zelfverzekerd op je doel afgaat, zul je merken dat het paard gewillig met je meehobbelt. Zodra jij je echter onzeker voortbeweegt, begint het paard onmiddellijk te dralen; op zoek naar duidelijkheid en leiding.

Een paard schudt zijn hoofd, jij trekt je hand terug en vraagt je misschien af ‘vindt hij het soms niet prettig wat ik doe?’ Als je opstijgt en je stoot per ongeluk met je been tegen het paard aan, zeg je misschien onbewust ‘sorry’. Bij het aansingelen van het paard (strak trekken van de buikriem), vraag je misschien wel 3 x of het niet vervelend voor het paard aanvoelt. Deze kleine interacties tussen jou en het paard kunnen al heel typerend zijn voor hoe jij gewend bent met de ander om te gaan.

Je kunt leren communiceren met mensen door te leren communiceren met paarden. Omgaan met paarden gaat net als met mensen: Als je de stal voorzichtig aan de zijkant insluipt zonder dat het paard je bemerkt, zal het paard geen rekening met je houden en je misschien wel aan de kant duwen. Anderen kunnen jouw plek pas erkennen als je die plek ook zelf ingenomen hebt. Mensen reageren vaak minder duidelijk dan paarden. Paarden hebben gelukkig niet de beleefdheid om toneel te spelen. Ze reageren op wat ze zien en voelen. Toch lijken paarden en mensen wel op elkaar. Als je aan een paard niet duidelijk maakt wat je wilt, dan doet hij wat hij zelf wil. Je moet onderhandelen met een dier, dat veel groter en sterker is dan jijzelf en ook nog eens op een aardige manier. Dat lijkt heel erg op menselijke communicatie.

Communiceren met een paard doe je vooral non-verbaal (lichaamstaal, zonder woorden). Daarbij valt de vaak zo knap aangeleerde verbaliteit van ons mensen weg! Dit kan lastig zijn, maar het levert je echtheid in contact op met je eigen gevoel en met de ander, zonder dat je je kunt verstoppen achter je eigen taalgebruik. 

Wanneer je op een paard gaat zitten, zul je je bewust worden van spanningen in je lijf. Je zit misschien gespannen en krampachtig op het paard. Je bewegingen zijn dan niet soepel en flexibel, waardoor je makkelijk uit evenwicht kunt raken. Bovendien reageert het paard op jouw spanning door ook gespannen te gaan lopen, waardoor jij weer niet lekker kunt zitten. Een prachtige verduidelijkende wisselwerking.

‘Ontspannen en contact met je gevoel maken’ dat klinkt nogal vaag. Je kunt ook ontspannen door te gaan zwemmen, joggen, dansen of wandelen met de hond. Is er een wezenlijk verschil met paardrijden? Zeker, het grote verschil is dat je met een groot en sterk levend wezen te maken hebt, dat jou bovendien ook draagt. Het leren omgaan met zo’n groot sterk en machtig dier vergroot juist dat wat je tegenkomt, waardoor het snel en helder wordt waaraan je wilt werken. Bovendien: het omgaan met een dier met zo’n power in zich, kan niet anders dan leiden tot een trots en groeiend gevoel!

Het begint met vertrouwen en je overgeven. Als het paard nieuwsgierig aan je snuffelt, en je hoort dat je dat gewoon kunt laten gebeuren, is dat al het begin van vertrouwen krijgen en je overgeven. Later op het paard gaat dat veel verder. Laat je dragen. Geef je over aan het dier. Heb vertrouwen.Dat is voor veel mensen moeilijk. Als ze verder zijn, leren ze ook balans te vinden tussen geven en vertrouwen aan de ene kant en de controle over het paard nemen aan de andere kant. Je vraagt aan het paard zich ook over te geven aan jou. Deze wisselwerking laat zich goed vertalen naar andere situaties in het leven.

Na een paar keer zie je al duidelijk verbetering. De mensen krijgen meer zelfvertrouwen, ze lachen meer en nemen meer initiatief in het contact. Mensen merken dat lijfelijk contact met het paard hen rustiger en zelfverzekerder maakt. Mensen met angst hebben veel baat bij een rustig en betrouwbaar paard. Wanneer ze daar na verloop van tijd mee durven werken en op durven zitten, helpt hen dat over een drempel heen waardoor ze in hun dagelijks leven hun vastgeroeste denkpatronen, gebaseerd op angst, kunnen doorbreken. Niet de angst overwinnen is daarbij van belang, maar de angst relativeren. Leren dat je niet bang hoeft te zijn. 

 

Paarden uiten zich in lichaamstaal en hun contact houdt veel lijfelijkheid in.  Omgaan met een paard confronteert je zeer direct met lichamelijk contact. Mensen die daar moeite mee hebben (seksuele trauma's, angstige mensen, mensen die contact vermijden, mensen die moeite hebben met hun houding) kunnen veel van paarden leren. In paardrijden komen heel veel van deze elementen samen. Op een paard zit je rechtop, laat je je zien en heb je een zeer direct fysiek contact met gevoelige en erogene zones.

Voor vrouwen met seksuele problemen (incestervaring, verkrachting, aanranding) speelt er nog een ander aspect mee. Zij hebben vaak last van verkrampte bekkenbodemspieren of schakelen het gevoel in hun bekken volledig uit. Door paard te rijden, zadelcontact, kunnen ze daar langzaam aan weer gevoelens toelaten. Ze leren die spieren bij het rijden soepel te gebruiken. Ze krijgen het gevoel terug dat ze controle hebben over hun eigen lichaam. Bovendien kun je met een paard lichamelijk contact hebben en jezelf zijn, zonder dat je op je hoede hoeft te zijn.

Een citaat van een cliënt uit Sneek na een jaar therapeutisch paardrijden: "Paardrijden is net het leven zelf! Als je geen initiatief neemt en niet goed stuurt en leidt, niet weet waar je heen wilt, dan kom je helemaal nergens en neemt het leven een loopje met je!"

Ton Griffioen uit Hoogeveen: " Acht jaar geleden kreeg ik de ziekte van Parkinson. Dat ging gepaard met een burn-out. Ik ben lichamelijk vaak heel stijf en moe en geestelijk gespannen en neerslachtig. Ik heb nu bij Hellen in Ruinen 10 keer een uur therapeutisch paard gereden. Iedere keer maak ik vorderingen en ik ben telkens heel moe. Maar ik heb het fantastische gevoel alsof ik de hele wereld aankan, zoveel energie. Ik leer als het ware opnieuw gebruik te maken van mijn eigen krachten. Het paardrijden ontspant me door het schommelende ritme. Het was en is nog vaak heel spannend, maar na afloop voel ik me altijd geweldig".

 

geplukt van http://home.planet.nl/~bosm0438/prod02.htm

21:53 Gepost door k in Artikel andere site | Permalink | Commentaren (0) | Tags: artikel |  Facebook |

21-01-06

artikel Het Laatste Nieuws 21/10/2005

Genezen met behulp van paarden

Vanaf januari 2006 bestaat er een nieuwe postgraduaatsopleiding: "Equine Assisted Therapy" (EAT). Dit is een opleiding om therapeutisch en orthopedagogisch te leren werken met behulp van een paard. Via deze werkwijze wil men de levenskwaliteit van personen met specifieke noden verbeteren op fysisch, pedagogisch, sociaal en emotioneel vlak. De opleiding gaat door in de Gentse Arteveldehogeschool en de Hogeschool Gent.

Hippotherapie
"Er bestaat al lang zoiets als hippotherapie", zegt Godi De Vos, coördinator van de nieuwe opleiding, "maar EAT is veel breder dan dat. Het gaat binnen EAT niet alleen om het berijden van het paard, het contact met het paard is even belangrijk. Let wel, binnen de EAT is het niet de bedoeling te leren paardrijden. Het paard is een middel en geen doel op zich."

De behandeling via de Equine Assisted Therapy zou aangewezen zijn bij personen met fysieke beperkingen, personen met psychomotorische, cognitieve en orthopedagogische problemen, maar ook bij personen met psychologische of psychiatrische problemen. Het postgraduaat is gericht op personen met een basisdiploma in de gezondheids- of welzijnssector. In het buitenland bestaan dergelijke opleidingen al langer.

Pegasusproject
De opleiding werd samen met buitenlandse partners ontwikkeld binnen het Pegasusproject. Dit is een project van het Europese programma Leonardo da Vinci dat professionele opleidingen in Europa wil bevorderen. De Arteveldehogeschool uit Gent was de coördinator van dat Pegasusproject.

Buitenlandse studies wezen eerder al op de positieve effecten van de EAT. "Eigenlijk is het wetenschappelijk heel moeilijk te onderzoeken wat de resultaten zijn van een therapeutische behandeling met behulp van een paard. Ik ben er echter van overtuigd dat de patiënten erop vooruitgaan", zegt De Vos.

Ongelooflijk veel vraag
Toch zijn er nog veel uitdagingen voor de EAT. "Er is ongelofelijk veel vraag naar een dergelijke behandeling", weet De Vos nog. "Ook om die reden is de opleiding er gekomen. Maar het aanbod is veel te klein. Er moet meer aansluiting gevonden worden met maneges. Voor hen is het meewerken aan de opleiding commercieel echter zelden interessant. Een ander probleem is de hoge kostprijs van de EAT. De huur van het paard en de kost van de therapeut en de begeleider van het paard lopen op tot 20 à 25 euro per half uur.

Gezien de behandeling niet erkend is, kan die ook niet terug betaald worden. En dat vormt toch wel een probleem", besluit hij.
21/10/05 18u55

15:52 Gepost door k in Artikel andere site | Permalink | Commentaren (0) | Tags: artikel |  Facebook |