Therapie op een paardenrug

Boekbespreking; Geschenk van de dolfijnen (Kirsten Kuhnaert)

2007-12-29T20:42:17+01:00

Eerste zin: Timmy is een kind van de zon. Op de dag dat hij besloot een deel van dit leven te worden scheen de zon, op de dag van zijn geboorte scheen de zon en ook op de noodlottige dag van zijn ongeval scheen de zon –bij de doop van zijn kleine zusje Kira.

Passage: En toen gebeurde het eerste uit een reeks van vele duizende kleine wonderen op Timmy’s reis met de dolfijnen naar een betere wereld. Op een keer aan het eind van de gebruikelijke 40 minuten toen mijn zoon in het water lag en Spunky tegen zijn voeten stootte om hem zachtjes voort te duwen, lachte Timmy hardop. Hij lachte, hij lachte werkelijk, echt waar, hij lachte, hij lachte heel hard en kraaide van plezier.

Clue: Vrouw en haar gehandicapte zoon beginnen aan dolfijnentherapie

Achterflap:. Op de doopdag van haar dochter verandert het leven van Kirsten Kuhnert op dramatische wijze : haar zoontje verdrinkt in een zwembad. Een arts weet het jongetje nog te reanimeren, maar het is blijvend gehandicapt. In hun zoektocht van dokter naar dokter belanden Kirsten en Timmy uiteindelijk in Florida voor het volgen van een dolfijnentherapie. Het resultaat is verbluffend : Timmy gaat zienderogen vooruit . Gestimuleerd door deze ervaring richt Kirsten daarna de stichting "Dolphin Aid" op, om daarmee ook andere kinderen van deze heilzame therapie te laten profiteren.

"Geschenk van de dolfijnen" verhaalt over de wonderbaarlijke verandering in het bestaan van een vertwijfelde moeder en haar gehandicapte zoontje.

Auteur: De Duitse schrijfster is in 1994 stewardess en succesvol parttime manager van een bedrijf voor sportsponsoring. Ze beweegt zich in een omgeving van adellijke en beroemde personen, als haar tweejarige zoontje Timmy na een bijna-verdrinking in een epileptische coma raakt. Haar netwerk verandert ingrijpend: alleen echte vriendschappen bewijzen zich. Ook haar huwelijk gaat stuk. Haar vroegere vooroordelen en onbewustheid worden aangepakt, evenals de arrogantie en betweterigheid van de behandelende medici. In contact met de Amerikaanse grondlegger van de Dolphin Human Therapy, de neuroloog Dr. Nathanson, krijgt ze weer hoop op genezing van haar getormenteerde kind. Als hij eindelijk weer na 11/2 jaar lacht om een dolfijn in Florida, is haar idee voor de stichting Dolphin Aid geboren, die de prijzige behandeling (10.000 euro) van vergelijkbaar zieke kinderen kan sponsoren. Ze inspireert andere wanhopige ouders en krijgt veel media-aandacht, ook omdat Prins Leopold van Beieren (zelf vader van een gehandicapt kind) beschermheer wordt. Haar leeuwinnengevecht voor een toekomst voor haar kind leest makkelijk, prikkelend en overtuigend. Omslag met kinderhandje op dolfijnsnoet.

AAT goes Youtube

2007-12-28T09:57:12+01:00

Op youtube zijn een hele boel filmpjes te vinden over AAT. Klik op de foto's voor de filmpjes!!

Opleiden van AAT hond

Flipper als coach

2007-12-21T13:27:28+01:00

Zwemmen met dolfijnen, is dat niet net zoiets als praten met bomen en genezen met klankschalen? Absoluut niet, stelt Richard Griffioen, godfather van de dolfijntherapie in Nederland. Wat hem betreft is het een prima manier om kinderen met Downsyndroom of autisme te stimuleren. Maar hoe effectief is dolfijntherapie nu echt? Sinds vorig jaar wordt dit wetenschappelijk onderzocht. Het Emma Kinderziekenhuis AMC denkt mee over opzet en invulling van de studie.
De achtjarige Stan ‘weet best hoeveel tanden een dolfijn heeft’. En hoe het dier slaapt, en waaraan je kunt zien of het een jongetje of een meisje is. Dolfijnen kun je van alles leren, weet hij ook nog te vertellen. ‘Maar dan moet je ze wel aankijken. Anders doen ze niks.’ En dat aankijken is voor Stan nu juist een probleem. Hij heeft PDD-NOS (Pervasive Developmental Disorder Not Otherwise Specified), een aan autisme verwante stoornis. Hij hecht aan regelmaat en vaste routines en kan in woede uitbarsten als daarvan afgeweken wordt, zegt zijn moeder. Ook de sociale omgang met anderen kost hem moeite. ‘Hij vermijdt oogcontact.’Om in dat laatste verandering te brengen, gaat Stan zes weken lang elke vrijdagochtend naar het Dolfinarium in Harderwijk. Een team bestaande uit therapeute Tanja Elserman, een dolfijntrainer en één of twee observanten, leidt hem op tot ‘junior dolfijntrainer’. Tijdens twee sessies van elk een klein half uur, één in het water, één op een drijvend platform, leert Stan bepaalde taken uit te voeren en commando’s te geven aan de dieren. Dat hij daarbij regelmatig het advies krijgt om dolfijn Molly goed aan te kijken, zal niemand verbazen. Het is hard werken, maar het plezier straalt ervan af. ‘Ik heb de lolbroek aan’, zo vat Stan het zelf samen.

Flipperobsessie
De inzet van dolfijnen bij de behandeling van kinderen met een verstandelijke handicap of een psychiatrische stoornis gebeurt op diverse plekken in de wereld. Dat deze vorm van therapie ook in Nederland mogelijk is, komt door Richard Griffioen, manueel therapeut, trainer en coach en behept met een ‘levenslange Flipperobsessie’. Kort na de geboorte van zijn zoon Sam, die het Syndroom van Down bleek te hebben, zag hij een documentaire over het werk van de Amerikaanse dolfijnentrainer Dave Nathanson. Hij besloot diens werkwijze ook in ons land te introduceren. Stichting SAM was geboren, een ideële organisatie die zich onder het motto ‘Met dolfijnen leer je leuker leven’, inzet voor dolfijntherapie voor kinderen met Down of een vorm van autisme. ‘Waarom juist die twee stoornissen? Een nogal arbitraire selectie. De keuze voor Downsyndroom is natuurlijk ingegeven door het feit dat mijn eigen kind die aandoening heeft en ik ervan droomde samen met Sam met dolfijnen te kunnen zwemmen. Dat we daarnaast ook autistische kinderen behandelen, is min of meer toeval. Uit de schaarse literatuur over het onderwerp komt naar voren dat zij doorgaans, net als kinderen met Down overigens, goed op de therapie reageren. Minstens even belangrijk is dat onze therapeuten – allemaal door of via de Stichting SAM opgeleid in het werken met dolfijnen - redelijk wat ervaring hebben met autisten. En als er toch slechts een beperkte capaciteit is - we hebben in Nederland immers maar één Dolfinarium en een klein aantal trainers – hou je rekening met dat soort dingen.’ Behalve naar de problematiek van het kind wordt ook gekeken naar leeftijd (kinderen vanaf vijf jaar zijn welkom) en zijn er een aantal exclusiecriteria: een niet-afdoende behandelde hartkwaal, epilepsie en zeer agressief gedrag. Ook moet enige vorm van contact mogelijk zijn, en dienen de ouders realistische doelstellingen voor ogen te hebben.
Volledig artikel; klik op de foto

De ark van Noah

2007-12-06T11:57:38+01:00

José de Bresser (psychiatrisch verpleegkundige en kynologe) en Maria Spaninks (kynologe) hebben het project "De ark van Noah' opgericht.
Samen proberen zij een heel diverse dierenbende (ezels, kalfje, honden, kippen enzovoort) te socialiseren. Met al deze dieren komen ze naar mensen die niet zo mobiel meer zijn. Zo kunnen ook deze mensen genieten van de aanwezigheid van dieren. Dit lovenswaardige project verdient ook een plaatsje op TOP. Klik op de foto (met de kip) voor hun site of kijk even bij Sites uit Nederland (rechterkolom)

AAT Blog

2007-12-05T20:30:48+01:00

Conny mailde me met het adres van haar AAT blog.
Conny heeft 4 honden en woont in Huissen. Sinds 2002 gaat ze weekelijks met één van haar honden naar verpleeghuis Kalorama in Beek-Ubbergen om mensen met dementie te bezoeken samen met een vriendin Bonny Smits. Zij verzorgt als activiteitenbegeleider de activiteit. Het hondenbezoek is een offïciële activiteit op de afdeling. Door een dier in te zetten, lukt het vaak makkelijker echt contact te maken met bewoners.
Ik vond haar blog zeker de moeite dus daarom vind je op de foto de link naar haar blog...

Proficiat Conny!

Ontstaan Hippotherapie

2007-09-17T08:46:47+02:00

Op de vraag "Hoe is therapie met paarden ontstaan?" moest ik het antwoord schuldig blijven.
Na een zoektocht op het net vond ik op http://members.tripod.com/hippocitta/geschiedenis.html deze info:

Geschiedenis

Dat paardrijden en de omgang met paarden in de opvoeding en voor de persoonlijkheidontwikkeling een belangrijke rol kunnen spelen, was al bekend bij de oude Grieken. Xenophon (400 v. Chr.), van wie het eerste overgeleverde schrift over de rijkunst afkomstig is, benadrukt in zijn rijleer het opvoedkundige aspect van paardrijden voor de ruiter. Vele eeuwen later verkondigde de Duitse dichter en wetenschapper Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832): "Mensch und Pferd verschmelzen hier so in Eins, dass man nicht sagen könnte wer wen erzieht."

In alle bekende rijkunst theorieën van de hippische grootmeesters van de 20e eeuw of daarvóór (La Geringere Pluvinel, en de hoofdinstructeurs van de Spaanse Rijschool te Wenen: Albrecht en Podhajsky) worden de psychologische en pedagogische aspecten van het paardrijden benadrukt. Sinds het begin van de 20e eeuw werden de therapeutische aspecten van het paardrijden meer gericht onderzocht.

De eerste wetenschappelijke publicatie dateert van 1909 en is van de hand van de arts R. Pieckenbach: "Der Einfluss des Reitsports auf den Menschlichen Organismus". Pieckenbach beval het paardrijden aan voor de versteviging van het skelet, voor soepeler gewrichten, om de eetlust te bevorderen en voor algeheel aansterken. Maar ook wees hij op mogelijke psychosomatische effecten.

Een groot voordeel van het paardrijden ten opzichte van de traditionele bewegingstherapie of sensomotorische therapieën is de stimulerende werking die van het paard blijkt uit te gaan, zowel op lichamelijk als psychisch vlak. G. Zander (1890) ondernam tevergeefs een poging om het unieke bewegingsmechanisme van het paard door een apparaat te simuleren. Kennelijk bezit het paard extra kwaliteiten zoals warmte en een persoonlijkheid, hetgeen een ingenieuze bewegingsmachine mist, en die mede bepalend zijn voor de heilzaamheid van de therapie.

De Deense Lis Hartel gaf het onderzoek naar de mogelijkheden van therapie met paarden een grote impuls. De amazone belandde door polio in een rolstoel, maar hielp zichzelf met ijzeren wilskracht uit de stoel en terug op de rug van haar paard. Ze won daarna zelfs twee keer Olympisch zilver in de dressuur, in 1952 en 1956. Zij werd het voorbeeld bij uitstek van de kracht die van een sterke motivatie op revalidatie uitgaat.

Daarna waren de publicaties op het gebied van therapeutisch paardrijden niet meer te tellen. In 1970 werd in Duitsland het Kuratorium für Therapeutisches Reiten opgericht. Oostenrijkse en Zwitserse organisaties verenigden zich naar Duits voorbeeld en onderhouden nauwe contacten met het Kuratorium. Artsen, fysiotherapeuten, pedagogen, psychologen, hippologen en wetenschappelijke instituten bundelden hun krachten. De psychotherapeut Antonius Kroeger introduceerde het orthopedagogisch voltigeren en werd een van de belangrijkste publicisten op dit gebied.

Sinds de jaren 80 zijn er in het Duitstalige Europa drie vormen van therapeutisch paardrijden, in de Engelstalige landen ook vaak equitherapie genoemd:
1. Hippotherapie (Fysiotherapie op het paard), ontwikkeld vanuit medisch perspectief
2. Paardrijden voor Gehandicapten (Behindertenreiten), ontwikkeld vanuit de sport
3. Orthopedagogisch voltigeren of paardrijden (Heilpaedagogisches Voltigeren), ontwikkeld vanuit de pedagogiek en psychologie.

In de jaren negentig is daaraan toegevoegd:
1. Therapeutisch paardrijden, ontwikkeld vanuit de psychotherapie, in samenwerking met hippische deskundigen zoals rij instructeurs en trainers.
Waar het vandaan komt; achtergronden en standaards

Voor elke therapeutische vorm bestaat een eigen opleiding. De activiteiten worden gebundeld door het Kuratorium. De Oostenrijkse en Zwitserse zusterorganisaties vonden na enkele jaren aansluiting en staan in nauw contact met het Duitse Kuratorium. Het D.K.Th.R. zorgt voor de richtlijnen van opleidingen en kwaliteitsbewaking bij de praktijkuitoefening van therapeutisch paardrijden door geregistreerde therapeuten. Het zorgt voor de contacten en ervaringsuitwisseling ook op internationaal niveau, en voor de ontwikkeling van equitherapie. Op deze manier kon hier een kennis pool geschapen worden voor de aan de basis werkzame therapeut. Zo hoeft deze niet steeds het wiel opnieuw uit te vinden als hij voor zijn specifieke doel de geschikte therapievorm zoekt.

Aan meerdere psychologische universiteiten zijn inrichtingen voor equitherapie verbonden. Die doen wetenschappelijk onderzoek naar de doelmatigheid en de effecten van equitherapie bij verschillende indicaties. Deze variëren van ontwikkelingsstoornissen tot de behandeling van getraumatiseerde vrouwen. Duitsland en Oostenrijk onderscheiden in de activiteiten voor paardrijden gehandicapten en therapeutisch paardrijden de eerder genoemde richtingen:
1. Hippotherapie (HT, Fysiotherapie op het paard)
2. Paardrijden Gehandicapten (PG, Behindertenreiten)
3. Orthopedagogisch voltigeren/paardrijden (OPV/R, Heilpaedagogisches Voltigieren/Reiten)
Voor deze drie richtingen bestaat in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland sinds ruim 20 jaar een gedegen en gestandaardiseerde opleiding met een diploma en een beroepsprofiel. De beoefenaars zijn georganiseerd in het D.K.Th.R. Elke richting specificeert haar therapeutische doel, de achtergrond en de functie van de therapeut en zijn interventies, de hippische techniek, en de functie die het paard bij het beoogde therapeutische proces heeft.

Artikel Het nieuwsblad 01/03/07

2007-09-14T17:15:22+02:00

Caritas heeft eigen manege
Melle/Merelbeke Contact met paarden ,,werkt zeer therapeutisch''

Psychiatrisch centrum Caritas hoeft voor zijn succesvolle hippotherapie niet meer naar privé-maneges. Na de zomervakantie hoopt het in Merelbeke, vlakbij zijn jongerencampus De Kaap, een eigen manege te openen.

Caritas was in ons land een voorloper met hippotherapie voor psychiatrische patiënten. Eigenlijk startten klinisch psycholoog Joris Breughe, bewegingstherapeute Lieve Devriendt en kinderpsychologe Ingrid De Clercq van De Kaap (de dienst kinder- en jeugdpsychiatrie van de instelling) al in 1995 met een bescheiden experiment van zes maand in manege Dennenhof in Landegem. In 1998 gingen ergotherapeuten Katia Holderbeke en Annemie Van Ooteghem ook paarden inzetten als therapeutisch middel bij mentaal gehandicapten met psychiatrische problemen. De nieuwe therapievorm bleek geen modegril en behalve uit De Kaap kwamen er ook doelgroepen van (jong)volwassenen met onder meer persoonlijkheidsstoornissen, psychose en niet aangeboren hersenletsel.

Toen Caritas in 2000 met zijn opgedane ervaringen naar buiten kwam, raakte de ontwikkeling van de hippotherapie in een stroomversnelling. Cliënten en ouders, maar vooral studenten werden geprikkeld door deze therapievorm.

Hierop werkte Roland De Bruyne, het hoofd van het revalidatiecentrum, samen met de Arteveldehogeschool en de Hogeschool Gent een posthogeschoolopleiding hippotherapie van een jaar uit. Deze is intussen al aan haar vierde jaargang toe; 75 studenten voleindigden intussen de cursus.

Een nieuwe reeks van 25 vat binnenkort de studies aan. Inmiddels werkte Caritas binnen een Europees gesubsidieerd Pegasusproject met Nederland, Engeland, Spanje en Slowakije samen aan een dvd en een handboek van goede praktijken van hippotherapie.

Het aantal aanvragen voor hippotherapie overstijgt ondertussen ruimschoots de vraag. De therapeuten leerden intussen uit hun ervaringen in de privé-maneges Green Corner in Vurste en Wellington in Heusden dat beschikken over een eigen manege als therapeutisch heilscentrum zowel praktisch, als therapeutisch nog een pak voordelen zou opleveren. Men is dan namelijk niet meer gebonden aan de beperkingen van vakanties, waarin de sessies moeten onderbroken worden, paarden die niet langer meer beschikbaar zijn of onwelkome andere bezoekers die de cliënten in hun genezingsproces belemmeren.

,,Het bleek namelijk dat de kennismaking en het contact met de paarden vaak de deur opende voor tal van andere behandelingen'', zegt Roland De Bruyne. ,,Over een eigen infrastructuur beschikken leek dan ook bijzonder zinvol.''

Die infrastructuur werd het centrum als het ware in de schoot geworpen toen de eigenares van de renstal Martens in 2006 haar vlakbijgelegen manege aan de Salisburylaan in Merelbeke te koop aanbood.

,,Wij konden inmiddels nog een aanpalende weide van 1,8 hectare bij kopen. Dat geeft ons tal van mogelijkheden'', glundert algemeen directeur Marc Van Ooteghem. Hij weet ook dat de stallen en de grote binnenpiste een grondige opknapbeurt verdienen en dat hij met zijn mensen nu druk op zoek moet naar eigen paarden.

,,Voor de materiële investeringen rekenen wij echter op milde geldschieters die concrete deelprojectjes voor hun rekening willen nemen en een in paardensportmiddens bekende peter die de hele zaak wil trekken. De zoektocht naar paarden zal ook geen al te groot probleem vormen. Wij mikken op een stuk of twaalf dieren en kregen er inmiddels al acht aangeboden. Het scheelt. Wij hoeven geen economisch rendabele dravers of jumpingpaarden. Het moeten gewoon gezonde dieren zijn met wie onze cliënten een band kunnen opbouwen.''

De instelling hoopt officieel in september zijn manege te kunnen openen. Voor het zo ver is, wacht nog een pak werk. Maar de inzet en het enthousiasme is groot
Psychiatrisch Verzorgingstehuis De Wadi
Poelstraat 39a, 9820 Merelbeke
tel. 09 210 52 00
fax 09 210 53 00
wadi@pccaritas.be

Caring Canine

2007-09-13T16:15:42+02:00

In Toronto (Canada) bestaat er een non profit organisatie die gratis pet therapy (therapy met huisdieren) geeft.
De reden dat het kosteloos is omdat ze uitsluitend werken met vrijwilligers.
Hun doelgroep is heel uitgebreid: van psychiatrische volwassenen tot rehabilitatie tot jongeren in jeugdgevangenissen tot kinderen uit het BuSo
Hun bedoeling is om het zelfvertrouwen van hun doelgroep op te krikken.
Ze zijn al op verscheidene media kanalen te bewonderen geweest: oa Japanse TV, magezine's en natuurlijk kon een klein artikeltje op TOP niet ontbreken!!
Hun website vind je onder "Therapie met andere dieren" (rechts onder) of u klikt zoals gewoonlijk simpelweg op de foto!

Zorgboerderijen uit Nederland

2007-09-11T12:23:47+02:00

Wat is een zorgboerderij?
Een zorgboerderij is een land- of tuinbouwbedrijf waar mensen met een zorgvraag een passende dagbesteding vinden en/of meewerken. Bijvoorbeeld door eieren te rapen, dieren te voeren of planten op te potten. Ieder met zijn eigen mogelijkheden. Een zorgboerderij speelt in op wat iemand kan!

Er zijn zelfstandige boerderijen, waar de boerderij het eigendom is van een agrarisch gezin en er bestaan instellingsboerderijen, waar de boerderij eigendom is van een zorginstelling.

Dagbesteding of arbeidstraining
De meeste zorgboerderijen bieden dagbesteding voor mensen die zorg en begeleiding nodig hebben. Hoeveel zorg en begeleiding iemand nodig heeft verschilt per persoon.
Er zijn ook boerderijen die sociale activering, arbeidstraining of een begeleide werkplek bieden. Het werk op de boerderij is dan bedoeld om arbeidsritme en sociale contacten op te doen.
Het kan ook zijn dat mensen naar de boerderij gaan om bij te komen en zich te bezinnen op de toekomst.

Kinderopvang
Daarnaast zijn er zorgboerderijen die kinderopvang bieden. Net als in een crèche, alleen dan op een boerderij. Er is dan geen sprake van een handicap die speciale begeleiding vraagt.

Werken, wonen of logeren
Zorgboerderijen bieden verschillende vormen van zorg. Meestal gaat het om dagbesteding of arbeidstraining voor een aantal dagdelen per week. Maar er zijn ook boerderijen waar zorgvragers zowel werken als wonen. Daarnaast bestaan er boerderijen die specifiek logeeropvang bieden in het weekend of in vakanties.

Begeleiding
De begeleiding van de zorgvragers op de boerderij gebeurt meestal door de zorgboer en -boerin zelf.
Soms brengen zorgvragers hun eigen begeleiding mee, bijvoorbeeld iemand van de zorginstelling waar zij wonen.
Ook kan het zijn dat de boer en boerin ondersteund worden door een team van begeleiders. Op een instellingsboerderij is er naast de boer een vast team van begeleiders.

Uitstekende sfeer
Wat zorgboerderijen gemeen hebben, is dat de sfeer uitstekend is en dat er wel gewerkt wordt, maar er toch ruimte, structuur en ontspanning is. Door de handen uit de mouwen te steken in de buitenlucht en door het contact met planten, dieren, de aarde en de seizoenen komen mensen tot innerlijke rust en zelfvertrouwen.
Voor wie is de zorgboerderij?
Er zijn zorgboerderijen voor:
Mensen met een verstandelijke beperking
Mensen met psychische of sociale problemen
Mensen met een lichamelijke beperking
(Ex-)verslaafden
(Ex-)gedetineerden (waaronder taakgestraften)
Dementerende ouderen
Ouderen
Mensen met autisme
Mensen met niet aangeboren hersenletsel (n.a.h.)
Mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt
Jongeren met leer- of opvoedingsmoeilijkheden
Leerlingen uit het speciaal onderwijs
Mensen die burn-out zijn geraakt

De meeste boerderijen richten zich op een bepaalde groep mensen.
Er zijn ook zorgboerderijen die bewust kiezen voor een 'mix' van doelgroepen. In de praktijk blijkt dat dit vaak verrassend goed werkt. Zo zien we bijvoorbeeld dat mensen met een verstandelijke beperking en mensen met een verslavingsachtergrond vaak heel goed samen kunnen werken en veel van elkaar kunnen leren.

Bron of meer info? Klik op de foto!!!

therapie hond/kat (in Nederland

2007-08-16T10:10:11+02:00

Deze site vind je in Sites uit Nederland

Amerikaanse artsen waren de eersten die over de positieve gevolgen van huisdieren op mensen berichten. Sinds 1977 verzamelt de Delta-Society ervaringen over de therapeutische kwaliteiten van dieren. Deze vereniging was de grondlegger van de dierondersteunende therapie. Aaien en aanraken van een dier bezorgt een gevoel van zekerheid, kameraadschap, intimiteit en continuïteit. Dieren dragen bij aan de psychische en fysische gezondheid van de mens.
Serpell (2000) voert aan dat bij dierondersteunende therapie factoren zoals psychische, fysiologische en sociale factoren met elkaar verbonden worden. Hij gaat ervan uit dat dieren de aandacht op zich vestigen en daarmee voor afleiding zorgen. Hierdoor brengen zij mensen meteen in een toestand van ontspanning. Daar komt bij dat dierlijke metgezellen mensen een sociale ondersteuning bieden. Dit werkt stress verminderend, dus werken dieren als een zogenaamde buffer tegen stress!

Ook in Duitsland heeft men de positieve effecten van de therapiehond en therapiekat bestudeerd en in realiteit omgezet (Universität Bonn, Erlangen, Epilepsie-Zentrum Bethel).

De hond of kat is als “therapeutisch medium” bijzonder geschikt, omdat hij meeleeft en dingen aanvoelt. De hond kan zich goed in elke situatie aanpassen, hij zoekt contact en hij kan door middel van zijn mimiek en lichaamstaal communiceren. Kortom de hond geniet van gemeenschappelijke activiteiten met mensen en hij nodigt mensen uit om iets met hem te doen!

Honden en katten werken positief op onze gezondheid door ons aan het lachen te brengen en ons tot spelen te motiveren. De relatie met een mens kent geen eisen over openheid van zwakte en het bloot geven van emoties. Het is de hond of kat om het even wat de mens over zichzelf denkt of wat anderen van hem denken.

De therapie met hulp van een hond of kat heeft een rustgevende werking op de patiënt. Onderzoek laat zien dat patiënten die met behulp van een therapiehond behandeld worden beter reageren op hun medicijnen, hun bloeddruk daalt, hun hartslag verbeterd. Tevens geeft het een verhoogde endorfine productie en aansporing tot verbetering van motorische- en geestelijke capaciteiten. Een van de allerbelangrijkste veranderingen is het opheffen van depressiviteit en daardoor wordt een algemene activering en verhoging van de motivatie van een patiënt om mee te werken met de therapie bereikt. De therapie met een hond of kat geeft een impuls tot communiceren en hierdoor kan men nieuwe sociale contacten opdoen.

Gebleken is dat een patiënt minder slaap en beduidend minder rust gevende tabletten nodig heeft als wanneer geen hond of kat bij de therapie gebruikt word.

Ook bij kinderen werkt de aanwezigheid van een hond of kat bloeddruk verlagend en stress verminderend.James Lynch deed een test waarbij hij kinderen luid liet voorlezen, de bloeddruk en hartfrequentie van de kinderen die een hond of kat bij zich hadden waren beduidend lager, als bij kinderen zonder.
De positieve levensinstelling van mensen met een handicap die een hulphond bezitten is verbluffend hoger dan van gehandicapten die zonder hulphond door het leven gaan. De Hongaarse arts Pethes zegt: dat in zijn land nog nooit een blinde die een blindengeleidehond bezit, zelfmoord heeft begaan, terwijl bij blinden zonder hulphond er een hoog zelfmoord percentage is. De hond motiveert tot geestelijke en lichamelijke activiteit, vooral bij jonge mensen is dat goed waar te nemen. Alleen al het wandelen met een hond kan een gevoel geven van : “ik kan dat ook, ik doe het” !!!

Bij autistische kinderen lijkt het wel alsof de hond of kat de muren kan afbreken waarmee deze kinderen zich van hun omgeving afzonderen. Tinbergen zegt: dat de dieren een rustgevend en ontspannend effect op deze kinderen hebben en tevens spierkrampen kan opheffen.

Spraakgebreken en beroertes kunnen met behulp van een therapiehond makkelijker worden overwonnen, omdat tegenover een hond hun frustratie om te spreken minder groot is.

Het samenleven met honden en katten heeft een positief effect op de bloedsomloop. Zij brengen mensen aan het lachen wat op zich al een genezende werking heeft. Bij het uitlaten van de hond heeft men meteen een gespreksthema wanneer men anderen ontmoet. Dieren dwingen ons tot non verbale communicatie en geven toestemming tot regressie (teruggaan in een kinderlijk gedragspatroon). Daarom kunnen zij een beetje “kinderlijk geluk” terugbrengen in iedere persoon (Greiffenhagen).

Onderzoek heeft uitgewezen, dat hartinfarct patiënten die een hond bezitten, een statistisch bewezen hogere overlevingskans hebben dan een vergelijkbare groep patiënten zonder hond of kat. Erika Friedmann: van 92 onderzochte, uit het ziekenhuis ontslagen hartinfarct patiënten stierven 14 al in het daaropvolgende jaar. Men dacht dat sociale factoren daaraan schuldig konden zijn, vooral de intensiteit en frequentie van sociale contacten met andere mensen zouden een belangrijke invloed kunnen hebben op het genezingsproces. Daarmee liet zich echter niet alles verklaren! Na 12 maanden computeranalyse stond vast: patiënten met honden of katten beschikken over significante betere overlevingskansen. Aaien kalmeert niet alleen het dier ( de hartslag kan zich halveren), eenzelfde goede werking heeft het op de persoon die aait.

In het leven van oudere mensen zijn honden of katten vaak het enige, constante element uit hun jeugd. Zij geven mensen het gevoel nodig te zijn en voor honden of katten is het onbelangrijk hoe vitaal iemand is.

Bij dementie patiënten helpen honden of katten het geheugen te trainen. Patiënten, die problemen hebben met het zogenaamde korte geheugen, merken therapie begeleiders dat tegen de verwachting in, patiënten zich de naam van de hond of kat herinneren.

De hond Laila is getraind op het wandelen in het bos met bewoners van een Alzheimer verpleegtehuis, Laila zorgt ervoor dat patiënten niet te ver afdwalen en weer terug naar huis komen.

Het meeste spreken honden of katten ouderen aan die in hun jeugd positieve ervaringen met dieren meegemaakt hebben. Vooral oude mannen schijnen te geloven dat honden hun pijn “invoelen” en begrijpen wat zij vroeger gepresteerd hebben. Gaat men met patiënten wandelen dan ontstaan gesprekken over de hond met voorbijgangers, dit doet oude mensen goed omdat dan ook zij een beetje bewonderd worden. Het is een bewezen feit dat honden thuis bij ouderen het contact met de buitenwereld eenvoudiger maken. Honden of katten kunnen vaak een overleden partner vervangen en dienen als aanspreekpartner.

Hippotherapie in Dendermonde

2007-08-15T12:46:59+02:00

In de in de streek goed gekende manege Rijbaan Piet geeft men ook hippotherapie. Het adres is Schoolstraat 4 - 9200 DENDERMONDE. Meer info vind je op hun site. Zie links: Oost Vlaanderen

Hoe gaat het in zijn werk ?

Het paard gaat meestal met begeleider in stap aan de lange teugel met therapiesingel. De ruiter rijdt zonder zadel met een dekje en de therapiesingel. Er wordt passief, later actief (indien mogelijk) gereden.
Onder het actief rijden verstaan we het uitvoeren van een aantal oefeningen aan de hand van een uitgewerkt behandelingsschema.

Wat is het doel ?

Het verbeteren van de motoriek, houding, coördinatie, ontspanning brengen, tonusverbetering, en nog veel meer.

Waarom het paard als therapeutisch middel ?

Het paard fungeert als stimulator, motivator en activator. De bewegingen van de paardenrug (met uniek bewegingspatroon) en de warmte van de paardenrug zorgen voor permanente prikkels. Deze prikkels verbeteren de houding, het bewegingsverloop, het evenwicht, enz. Door de omgang met het paard worden alle zintuigen geprikkeld en spelen er veel meer psychohygiënische aspecten een rol dan in een normale klinische fysiotherapeutische setting.

Welke paarden gebruiken wij ?

Wij beschikken over een aantal paarden van het ras "Ierse Tinker".
Dit ras staat voor rustige, lieve, geduldige paarden, m.a.w. de ideale partners voor deze therapie. Onze paarden worden dagelijks bereden en zijn vaste waarden binnen de manège.

Therapiedagen : elke dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag op afspraakUren : volgens afspraak (een therapieles = 30 minuten)
Lessen : zowel individueel als in groep
Voor wie : voor lichamelijk en geestelijk andersvaliden

Contacteer hen vrijblijvend voor info :
Mevr. Karin Van Herck
kinesitherapeute met meer dan 15 jaar ervaring en zelf ruiter
Mevr. Dany Limbourg
manègehoudster en ervaren lesgeefster (meer dan 30 jaar)

Site van de Maand (July): Paard & Therapie uit Zeeland (NL)

2007-07-12T01:00:28+02:00

Paard en therapie staan centraal op "Boerderij de Biezen" in Eede, Brieversweg 15, dicht bij de Belgisch/Nederlandse grens in Zeeland.

Ten eerste is er een praktijk voor therapeutisch paardrijden gevestigd. Het accent ligt op de therapie met kinderen: Er wordt met hulp van een paard op basis van een orthopedagogische achtergrond gewerkt aan ontwikkelingsstoornissen zoals mentale en fysieke handicaps en achterstanden, leer- en/of motivatieproblemen, Downsyndroom, AD(H)D, autisme, visuele en auditieve stoornissen en gedragsafwijkingen.

Ten tweede ligt er de zetel van de "Stichting paard en therapie". Haar doel is het ondersteunen van de werking van de praktijk en het clienteel maar ook het stimuleren en bevorderen van Equine Assited Therapy (EAT) in het algemeen.

Wil je naa de site klik dan bij Sites uit Nederland (rechts) op Paard & Therapy (Zeeland) voor de directe link of klik dubbel op onderstaande foto

CAP magazine artikel over EAT

2007-07-10T21:30:33+02:00

In CAP magazine (het grootste paardenmagazine van Vlaanderen) staat in deze editie (Juli/Augustus 2007) een artikel "Alles over Hippotherapie"
Het artikel beschrijft een dag in de manege van meandercomplex te Dilsen Stokken. Buiten het feit dat je heel wat infor krijgt, is het leuk dat er enkele adressen (en de kostprijs) bijstaat waar je hippotherapie kunt volgen.
Op naar de boekenwinkel dus voor de nieuwe CAP.
Klik op de foto (deze prent is niet de recente cover) voor naar hun site te gaan.

Site van de Maand (juni) Stichting Petra

2007-06-02T20:52:25+02:00

Animal Assisted Therapy bij Stichting Petra

Wat is Animal assisted therapy?

Animal Assisted Therapy (AAT) is een doelgerichte interventie, waarbij een dier, dat aan specifieke criteria voldoet, deelneemt aan een behandelingsproces.

AAT wordt toegepast door een professional, in het kader van zijn beroep (psycholoog, fysiotherapeut, ergotherapeut, logopedist, ed). Het dier kan begeleid worden door de professional maar ook door een deskundige vrijwilliger, onder toezicht van een professional.

Animal Assisted Therapy beoogt een verbetering in het psychische, sociale, emotionele, gedragsmatige, cognitieve en/of fysieke functioneren van de cliënt. Alles wordt gedocumenteerd en geëvalueerd door de professional.

- De therapeut zet individuele doelstellingen voorop en documenteert en evalueert het proces
- Doelstellingen kunnen zijn: verbeteren van sociale vaardigheden, verminderen van de angst, verbeteren van de motoriek, verbeteren van de communicatie, verbeteren van de fysieke belastbaarheid, verminderen van spierspanning, enz, enz

Met welke dieren wordt binnen de Animal Assisted Therapy gewerkt ?
Binnen de AAT wordt met diverse diersoorten gewerkt, waaronder huisdieren, paarden, boerderijdieren, maar ook vogels en dolfijnen.
Stichting Petra werk met twee therapiehonden en twee therapiepaarden. De therapiehond Valentine Lovelee of Haely's Future is een speciaal door een medewerkster van Stichting Petra geselecteerde en opgeleide Zwitserse Witte Herder. Voor dit ras is gekozen vanwege zijn grote will-to-please, intelligentie en prachtige, vriendelijke uiterlijk. Lovelee is inmiddels 4 jaar en op alle vlakken geschikt voor haar werk als therapiehond. Klik hier voor de ervaringen van een cliënte met therapiehond Lovelee. De dochter van therapiehond Lovelee, Amazing Jollee Jewel of Joy is op 26 augustus 2006 geboren. Zij zal ook opgeleid gaan worden als therapiehond.

Stichting Petra biedt ook therapie met behulp van paarden aan (therapeutisch paardrijden). Het specifiek werken met paarden leidt naar verhoogd zelfvertrouwen, levenskwaliteit en sociale competentie. Paarden voorzien in een unieke fysieke omgeving (mobiliteit), sociale omgeving (ongedwongen contacten met anderen) en het ervaren van piekmomenten. Door middel van het opzetten van activiteiten waarbij paarden betrokken zijn, wordt de cliënt aangezet gebruikt te maken van of bewust te worden van non-verbale communicatie, assertiviteit, creatief denken, probleemoplossend gedrag, leiderschapsvaardigheden, nemen van verantwoordelijkheid, teamwork en vertrouwen in de ander.
Je kan Stichting Petra bekijken op hun link bij Site uit Nerderland (deze website, rechter kolom) petra

Ponyhoeve te Gullegem

2007-05-08T20:14:53+02:00

In Libelle vond ik een artikel over een dame die werkt bij een project waar ze Animal Assited Therapy geven. Dit is nog uitgebreider dan met paarden alleen: deze mensen werken ook met (kleine) boerderijdieren
Hun doelgroep is ook heel ruim: mensen met burn out, tieners met spijbelproblematiek, multiproblemenjongeren enzovoort
Een lovenswaardig initiatief dat natuurlijk in aanmerking komt voor deze site.
Onderstaand artikel vond ik wel knap: het illustreert de zoektocht van mensen om te beginnen met animal of equine assited therapie.
We hebben nog een hele weg te gaan maar dankzij deze mensen komen we weer een stapje dichterbij

Wil je hen bereiken: klik dan links op "West Vlaanderen" => ponyhoeve te Gullegem

Door jarenlange werkervaringen met dieren en kinderen kwamen Hendrik en Natalie al gauw tot de conclusie dat de invloed van dieren op het gedrag en de inzet van kinderen motiverend, stimulerend en helend werkt.

Op zoek naar meer theoretische informatie rond het werken met dieren woonden zij in 2005 het internationaal congres Animal Assisted Therapy te Brussel bij. Meteen waren zij overtuigd van de werking van AAT binnen de hulpverlening en er werd besloten in die richting verder te gaan werken.

Weldra werd Hendrik geconfronteerd met het probleem om professioneel opgeleide AAT-medewerkers te vinden. Hij constateerde dat hij niemand vond met dergelijk certificaat en dat er in België zelfs geen AAT-opleiding kan gevolgd worden.

Wat verderop in Vlaanderen waren twee dames, de ene afgestudeerd in de psychologie en de andere in maatschappelijk werk, zich reeds jaren aan het specialiseren in Animal Assisted Therapy. Deze interesse was eveneens gegroeid vanuit jarenlange werkervaringen. Rosianne en Katrien hadden zich echter voorgenomen om zich eerst professioneel te scholen in AAT. Na zelfstudie en enkele buitenlandse bezoeken trok Rosianne naar Green Chimneys te Brewster USA, het oudste AATcentrum ter wereld. Nadien kon zij werkervaringen opdoen in het centrum van Guy Gilbert te Faucon alwaar moeilijk opvoedbare jongens een thuis krijgen temidden van dieren en een uitgestrekte natuur. Na enkele specifieke opleidingen en zelfstudie in AAT vertrok ook Katrien naar Green Chimneys USA om een gespecialiseerde opleiding AAT te volgen.

Beiden hadden nu, naast hun basisopleidingen, de nodige AAT-certificaten op zak doch de zoektocht naar een geschikte locatie en vooral het ontbreken van financiën om dit AAT-project te kunnen realiseren, speelde hen serieuze parten.

Heel toevallig kwam Hendrik via internet bij Liza terecht die samen met Rosianne een afspraak maakte om naar enkele zwangere merenguepaardjes te gaan zien.

Midden op het platteland rond het Brugse ontstond tussen Hendrik en Rosianne een gesprek over hippotherapie in Vlaanderen.

Heel terloops werden de AAT-opleidingen in Amerika vermeld, maar ondanks de hevige windvlagen had Hendrik wel degelijk heel goed gehoord en wat hij hoorde klonk blijkbaar als muziek in zijn oren.

De verbazing van de oprichtsters van het AAT-centrum vzw was dan ook groot, wanneer een week later het eerste telefoontje van de oprichter van de vzw De Ponyhoeve kwam …

Update

2007-04-09T18:44:45+02:00

Deze site wordt ongeveer een keer in de maand ge updated.
Dagelijks updaten kan niet want zo veel gebeurt in "therapie met paarden" land. Toch moet ik mijn lezers bedanken voor de vele tips die ik hier krijg.
Uiteraard probeer ik zo veel mogelijk op hen mails te antwoorden en links ivm ons thema worden steeds bij de Links gevoegd.

Dus blijf vooral mailen en tips opsturen. Ik ben er zeer blij mee en alleen zo krijg je een volledig overzicht over alle mogelijke vormen van therapie met paarden. En dat is natuurlijk het hoofddoel van deze site: je op weg zetten naar meer info over dit boeiende thema