29-12-07

Boekbespreking; Geschenk van de dolfijnen (Kirsten Kuhnaert)

Eerste zin: Timmy is een kind van de zon. Op de dag dat hij besloot een deel van dit leven te worden scheen de zon, op de dag van zijn geboorte scheen de zon en ook op de noodlottige dag van zijn ongeval scheen de zon –bij de doop van zijn kleine zusje Kira.

 

 Passage:  En toen gebeurde het eerste uit een reeks van vele duizende kleine wonderen op Timmy’s reis met de dolfijnen naar een betere wereld. Op een keer aan het eind van de gebruikelijke 40 minuten toen mijn zoon in het water lag en Spunky tegen zijn voeten stootte om hem zachtjes voort te duwen, lachte Timmy hardop. Hij lachte, hij lachte werkelijk, echt waar, hij lachte, hij lachte heel hard en kraaide van plezier.


Clue: Vrouw en haar gehandicapte zoon beginnen aan dolfijnentherapie

Achterflap:. Op de doopdag van haar dochter verandert het leven van Kirsten Kuhnert op dramatische wijze : haar zoontje verdrinkt in een zwembad. Een arts weet het jongetje nog te reanimeren, maar het is blijvend gehandicapt. In hun zoektocht van dokter naar dokter belanden Kirsten en Timmy uiteindelijk in Florida voor het volgen van een dolfijnentherapie. Het resultaat is verbluffend : Timmy gaat zienderogen vooruit . Gestimuleerd door deze ervaring richt Kirsten daarna de stichting "Dolphin Aid" op, om daarmee ook andere kinderen van deze heilzame therapie te laten profiteren.

"Geschenk van de dolfijnen" verhaalt over de wonderbaarlijke verandering in het bestaan van een vertwijfelde moeder en haar gehandicapte zoontje.

 

Auteur: De Duitse schrijfster is in 1994 stewardess en succesvol parttime manager van een bedrijf voor sportsponsoring. Ze beweegt zich in een omgeving van adellijke en beroemde personen, als haar tweejarige zoontje Timmy na een bijna-verdrinking in een epileptische coma raakt. Haar netwerk verandert ingrijpend: alleen echte vriendschappen bewijzen zich. Ook haar huwelijk gaat stuk. Haar vroegere vooroordelen en onbewustheid worden aangepakt, evenals de arrogantie en betweterigheid van de behandelende medici. In contact met de Amerikaanse grondlegger van de Dolphin Human Therapy, de neuroloog Dr. Nathanson, krijgt ze weer hoop op genezing van haar getormenteerde kind. Als hij eindelijk weer na 11/2 jaar lacht om een dolfijn in Florida, is haar idee voor de stichting Dolphin Aid geboren, die de prijzige behandeling (10.000 euro) van vergelijkbaar zieke kinderen kan sponsoren. Ze inspireert andere wanhopige ouders en krijgt veel media-aandacht, ook omdat Prins Leopold van Beieren (zelf vader van een gehandicapt kind) beschermheer wordt. Haar leeuwinnengevecht voor een toekomst voor haar kind leest makkelijk, prikkelend en overtuigend. Omslag met kinderhandje op dolfijnsnoet.

 

dolfijnen

20:42 Gepost door k in EAT | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dolfijn |  Facebook |

28-12-07

AAT goes Youtube

Op youtube zijn een hele boel filmpjes te vinden over AAT. Klik op de foto's voor de filmpjes!!

kitten

bril

Opleiden van AAT hond

zetel

09:57 Gepost door k in AAT | Permalink | Commentaren (5) | Tags: clips, aat |  Facebook |

21-12-07

Flipper als coach

Zwemmen met dolfijnen, is dat niet net zoiets als praten met bomen en genezen met klankschalen? Absoluut niet, stelt Richard Griffioen, godfather van de dolfijntherapie in Nederland. Wat hem betreft is het een prima manier om kinderen met Downsyndroom of autisme te stimuleren. Maar hoe effectief is dolfijntherapie nu echt? Sinds vorig jaar wordt dit wetenschappelijk onderzocht. Het Emma Kinderziekenhuis AMC denkt mee over opzet en invulling van de studie.
De achtjarige Stan ‘weet best hoeveel tanden een dolfijn heeft’. En hoe het dier slaapt, en waaraan je kunt zien of het een jongetje of een meisje is. Dolfijnen kun je van alles leren, weet hij ook nog te vertellen. ‘Maar dan moet je ze wel aankijken. Anders doen ze niks.’ En dat aankijken is voor Stan nu juist een probleem. Hij heeft PDD-NOS (Pervasive Developmental Disorder Not Otherwise Specified), een aan autisme verwante stoornis. Hij hecht aan regelmaat en vaste routines en kan in woede uitbarsten als daarvan afgeweken wordt, zegt zijn moeder. Ook de sociale omgang met anderen kost hem moeite. ‘Hij vermijdt oogcontact.’Om in dat laatste verandering te brengen, gaat Stan zes weken lang elke vrijdagochtend naar het Dolfinarium in Harderwijk. Een team bestaande uit therapeute Tanja Elserman, een dolfijntrainer en één of twee observanten, leidt hem op tot ‘junior dolfijntrainer’. Tijdens twee sessies van elk een klein half uur, één in het water, één op een drijvend platform, leert Stan bepaalde taken uit te voeren en commando’s te geven aan de dieren. Dat hij daarbij regelmatig het advies krijgt om dolfijn Molly goed aan te kijken, zal niemand verbazen. Het is hard werken, maar het plezier straalt ervan af. ‘Ik heb de lolbroek aan’, zo vat Stan het zelf samen.

Flipperobsessie
De inzet van dolfijnen bij de behandeling van kinderen met een verstandelijke handicap of een psychiatrische stoornis gebeurt op diverse plekken in de wereld. Dat deze vorm van therapie ook in Nederland mogelijk is, komt door Richard Griffioen, manueel therapeut, trainer en coach en behept met een ‘levenslange Flipperobsessie’. Kort na de geboorte van zijn zoon Sam, die het Syndroom van Down bleek te hebben, zag hij een documentaire over het werk van de Amerikaanse dolfijnentrainer Dave Nathanson. Hij besloot diens werkwijze ook in ons land te introduceren. Stichting SAM was geboren, een ideële organisatie die zich onder het motto ‘Met dolfijnen leer je leuker leven’, inzet voor dolfijntherapie voor kinderen met Down of een vorm van autisme. ‘Waarom juist die twee stoornissen? Een nogal arbitraire selectie. De keuze voor Downsyndroom is natuurlijk ingegeven door het feit dat mijn eigen kind die aandoening heeft en ik ervan droomde samen met Sam met dolfijnen te kunnen zwemmen. Dat we daarnaast ook autistische kinderen behandelen, is min of meer toeval. Uit de schaarse literatuur over het onderwerp komt naar voren dat zij doorgaans, net als kinderen met Down overigens, goed op de therapie reageren. Minstens even belangrijk is dat onze therapeuten – allemaal door of via de Stichting SAM opgeleid in het werken met dolfijnen - redelijk wat ervaring hebben met autisten. En als er toch slechts een beperkte capaciteit is - we hebben in Nederland immers maar één Dolfinarium en een klein aantal trainers – hou je rekening met dat soort dingen.’ Behalve naar de problematiek van het kind wordt ook gekeken naar leeftijd (kinderen vanaf vijf jaar zijn welkom) en zijn er een aantal exclusiecriteria: een niet-afdoende behandelde hartkwaal, epilepsie en zeer agressief gedrag. Ook moet enige vorm van contact mogelijk zijn, en dienen de ouders realistische doelstellingen voor ogen te hebben.
dolfijnVolledig artikel; klik op de foto

13:27 Gepost door k in AAT | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dolfijn |  Facebook |

06-12-07

De ark van Noah

kipJosé de Bresser (psychiatrisch verpleegkundige en kynologe) en Maria Spaninks (kynologe) hebben het project "De ark van Noah' opgericht.
Samen proberen zij een heel diverse dierenbende (ezels, kalfje, honden, kippen enzovoort) te socialiseren. Met al deze dieren komen ze naar mensen die niet zo mobiel meer zijn. Zo kunnen ook deze mensen genieten van de aanwezigheid van dieren. Dit lovenswaardige project verdient ook een plaatsje op TOP. Klik op de foto (met de kip) voor hun site of kijk even bij Sites uit Nederland (rechterkolom)buldog

11:57 Gepost door k in Deze site | Permalink | Commentaren (2) | Tags: aat, thuisbezoek |  Facebook |

05-12-07

AAT Blog

aatConny mailde me met het adres van haar AAT blog.
Conny heeft 4 honden en woont in Huissen. Sinds 2002 gaat ze weekelijks met één van haar honden naar verpleeghuis Kalorama in Beek-Ubbergen om mensen met dementie te bezoeken samen met een vriendin Bonny Smits. Zij verzorgt als activiteitenbegeleider de activiteit. Het hondenbezoek is een offïciële activiteit op de afdeling. Door een dier in te zetten, lukt het vaak makkelijker echt contact te maken met bewoners.
Ik vond haar blog zeker de moeite dus daarom vind je op de foto de link naar haar blog...

Proficiat Conny!

20:30 Gepost door k in AAT | Permalink | Commentaren (1) | Tags: blog, aat |  Facebook |

17-09-07

Ontstaan Hippotherapie

Op de vraag "Hoe is therapie met paarden ontstaan?" moest ik het antwoord schuldig blijven.
Na een zoektocht op het net vond ik op http://members.tripod.com/hippocitta/geschiedenis.html deze info:

Geschiedenis

Dat paardrijden en de omgang met paarden in de opvoeding en voor de persoonlijkheidontwikkeling een belangrijke rol kunnen spelen, was al bekend bij de oude Grieken. Xenophon (400 v. Chr.), van wie het eerste overgeleverde schrift over de rijkunst afkomstig is, benadrukt in zijn rijleer het opvoedkundige aspect van paardrijden voor de ruiter. Vele eeuwen later verkondigde de Duitse dichter en wetenschapper Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832): "Mensch und Pferd verschmelzen hier so in Eins, dass man nicht sagen könnte wer wen erzieht."

In alle bekende rijkunst theorieën van de hippische grootmeesters van de 20e eeuw of daarvóór (La Geringere Pluvinel, en de hoofdinstructeurs van de Spaanse Rijschool te Wenen: Albrecht en Podhajsky) worden de psychologische en pedagogische aspecten van het paardrijden benadrukt. Sinds het begin van de 20e eeuw werden de therapeutische aspecten van het paardrijden meer gericht onderzocht.

De eerste wetenschappelijke publicatie dateert van 1909 en is van de hand van de arts R. Pieckenbach: "Der Einfluss des Reitsports auf den Menschlichen Organismus". Pieckenbach beval het paardrijden aan voor de versteviging van het skelet, voor soepeler gewrichten, om de eetlust te bevorderen en voor algeheel aansterken. Maar ook wees hij op mogelijke psychosomatische effecten.

Een groot voordeel van het paardrijden ten opzichte van de traditionele bewegingstherapie of sensomotorische therapieën is de stimulerende werking die van het paard blijkt uit te gaan, zowel op lichamelijk als psychisch vlak. G. Zander (1890) ondernam tevergeefs een poging om het unieke bewegingsmechanisme van het paard door een apparaat te simuleren. Kennelijk bezit het paard extra kwaliteiten zoals warmte en een persoonlijkheid, hetgeen een ingenieuze bewegingsmachine mist, en die mede bepalend zijn voor de heilzaamheid van de therapie.

De Deense Lis Hartel gaf het onderzoek naar de mogelijkheden van therapie met paarden een grote impuls. De amazone belandde door polio in een rolstoel, maar hielp zichzelf met ijzeren wilskracht uit de stoel en terug op de rug van haar paard. Ze won daarna zelfs twee keer Olympisch zilver in de dressuur, in 1952 en 1956. Zij werd het voorbeeld bij uitstek van de kracht die van een sterke motivatie op revalidatie uitgaat.

Daarna waren de publicaties op het gebied van therapeutisch paardrijden niet meer te tellen. In 1970 werd in Duitsland het Kuratorium für Therapeutisches Reiten opgericht. Oostenrijkse en Zwitserse organisaties verenigden zich naar Duits voorbeeld en onderhouden nauwe contacten met het Kuratorium. Artsen, fysiotherapeuten, pedagogen, psychologen, hippologen en wetenschappelijke instituten bundelden hun krachten. De psychotherapeut Antonius Kroeger introduceerde het orthopedagogisch voltigeren en werd een van de belangrijkste publicisten op dit gebied.

Sinds de jaren 80 zijn er in het Duitstalige Europa drie vormen van therapeutisch paardrijden, in de Engelstalige landen ook vaak equitherapie genoemd:
1. Hippotherapie (Fysiotherapie op het paard), ontwikkeld vanuit medisch perspectief
2. Paardrijden voor Gehandicapten (Behindertenreiten), ontwikkeld vanuit de sport
3. Orthopedagogisch voltigeren of paardrijden (Heilpaedagogisches Voltigeren), ontwikkeld vanuit de pedagogiek en psychologie.

In de jaren negentig is daaraan toegevoegd:
1. Therapeutisch paardrijden, ontwikkeld vanuit de psychotherapie, in samenwerking met hippische deskundigen zoals rij instructeurs en trainers.
Waar het vandaan komt; achtergronden en standaards

Voor elke therapeutische vorm bestaat een eigen opleiding. De activiteiten worden gebundeld door het Kuratorium. De Oostenrijkse en Zwitserse zusterorganisaties vonden na enkele jaren aansluiting en staan in nauw contact met het Duitse Kuratorium. Het D.K.Th.R. zorgt voor de richtlijnen van opleidingen en kwaliteitsbewaking bij de praktijkuitoefening van therapeutisch paardrijden door geregistreerde therapeuten. Het zorgt voor de contacten en ervaringsuitwisseling ook op internationaal niveau, en voor de ontwikkeling van equitherapie. Op deze manier kon hier een kennis pool geschapen worden voor de aan de basis werkzame therapeut. Zo hoeft deze niet steeds het wiel opnieuw uit te vinden als hij voor zijn specifieke doel de geschikte therapievorm zoekt.

Aan meerdere psychologische universiteiten zijn inrichtingen voor equitherapie verbonden. Die doen wetenschappelijk onderzoek naar de doelmatigheid en de effecten van equitherapie bij verschillende indicaties. Deze variëren van ontwikkelingsstoornissen tot de behandeling van getraumatiseerde vrouwen. Duitsland en Oostenrijk onderscheiden in de activiteiten voor paardrijden gehandicapten en therapeutisch paardrijden de eerder genoemde richtingen:
1. Hippotherapie (HT, Fysiotherapie op het paard)
2. Paardrijden Gehandicapten (PG, Behindertenreiten)
3. Orthopedagogisch voltigeren/paardrijden (OPV/R, Heilpaedagogisches Voltigieren/Reiten)
Voor deze drie richtingen bestaat in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland sinds ruim 20 jaar een gedegen en gestandaardiseerde opleiding met een diploma en een beroepsprofiel. De beoefenaars zijn georganiseerd in het D.K.Th.R. Elke richting specificeert haar therapeutische doel, de achtergrond en de functie van de therapeut en zijn interventies, de hippische techniek, en de functie die het paard bij het beoogde therapeutische proces heeft.

08:46 Gepost door k in EAT | Permalink | Commentaren (14) | Tags: geschiedenis |  Facebook |

14-09-07

Artikel Het nieuwsblad 01/03/07

Caritas heeft eigen manege
Melle/Merelbeke Contact met paarden ,,werkt zeer therapeutisch''

Psychiatrisch centrum Caritas hoeft voor zijn succesvolle hippotherapie niet meer naar privé-maneges. Na de zomervakantie hoopt het in Merelbeke, vlakbij zijn jongerencampus De Kaap, een eigen manege te openen.

Caritas was in ons land een voorloper met hippotherapie voor psychiatrische patiënten. Eigenlijk startten klinisch psycholoog Joris Breughe, bewegingstherapeute Lieve Devriendt en kinderpsychologe Ingrid De Clercq van De Kaap (de dienst kinder- en jeugdpsychiatrie van de instelling) al in 1995 met een bescheiden experiment van zes maand in manege Dennenhof in Landegem. In 1998 gingen ergotherapeuten Katia Holderbeke en Annemie Van Ooteghem ook paarden inzetten als therapeutisch middel bij mentaal gehandicapten met psychiatrische problemen. De nieuwe therapievorm bleek geen modegril en behalve uit De Kaap kwamen er ook doelgroepen van (jong)volwassenen met onder meer persoonlijkheidsstoornissen, psychose en niet aangeboren hersenletsel.

Toen Caritas in 2000 met zijn opgedane ervaringen naar buiten kwam, raakte de ontwikkeling van de hippotherapie in een stroomversnelling. Cliënten en ouders, maar vooral studenten werden geprikkeld door deze therapievorm.

Hierop werkte Roland De Bruyne, het hoofd van het revalidatiecentrum, samen met de Arteveldehogeschool en de Hogeschool Gent een posthogeschoolopleiding hippotherapie van een jaar uit. Deze is intussen al aan haar vierde jaargang toe; 75 studenten voleindigden intussen de cursus.

Een nieuwe reeks van 25 vat binnenkort de studies aan. Inmiddels werkte Caritas binnen een Europees gesubsidieerd Pegasusproject met Nederland, Engeland, Spanje en Slowakije samen aan een dvd en een handboek van goede praktijken van hippotherapie.

Het aantal aanvragen voor hippotherapie overstijgt ondertussen ruimschoots de vraag. De therapeuten leerden intussen uit hun ervaringen in de privé-maneges Green Corner in Vurste en Wellington in Heusden dat beschikken over een eigen manege als therapeutisch heilscentrum zowel praktisch, als therapeutisch nog een pak voordelen zou opleveren. Men is dan namelijk niet meer gebonden aan de beperkingen van vakanties, waarin de sessies moeten onderbroken worden, paarden die niet langer meer beschikbaar zijn of onwelkome andere bezoekers die de cliënten in hun genezingsproces belemmeren.

,,Het bleek namelijk dat de kennismaking en het contact met de paarden vaak de deur opende voor tal van andere behandelingen'', zegt Roland De Bruyne. ,,Over een eigen infrastructuur beschikken leek dan ook bijzonder zinvol.''

Die infrastructuur werd het centrum als het ware in de schoot geworpen toen de eigenares van de renstal Martens in 2006 haar vlakbijgelegen manege aan de Salisburylaan in Merelbeke te koop aanbood.

,,Wij konden inmiddels nog een aanpalende weide van 1,8 hectare bij kopen. Dat geeft ons tal van mogelijkheden'', glundert algemeen directeur Marc Van Ooteghem. Hij weet ook dat de stallen en de grote binnenpiste een grondige opknapbeurt verdienen en dat hij met zijn mensen nu druk op zoek moet naar eigen paarden.

,,Voor de materiële investeringen rekenen wij echter op milde geldschieters die concrete deelprojectjes voor hun rekening willen nemen en een in paardensportmiddens bekende peter die de hele zaak wil trekken. De zoektocht naar paarden zal ook geen al te groot probleem vormen. Wij mikken op een stuk of twaalf dieren en kregen er inmiddels al acht aangeboden. Het scheelt. Wij hoeven geen economisch rendabele dravers of jumpingpaarden. Het moeten gewoon gezonde dieren zijn met wie onze cliënten een band kunnen opbouwen.''

De instelling hoopt officieel in september zijn manege te kunnen openen. Voor het zo ver is, wacht nog een pak werk. Maar de inzet en het enthousiasme is groot
Psychiatrisch Verzorgingstehuis De Wadi
Poelstraat 39a, 9820 Merelbeke
tel. 09 210 52 00
fax 09 210 53 00
merelbekewadi@pccaritas.be

17:15 Gepost door k in Artikel andere site | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-09-07

Caring Canine

In Toronto (Canada) bestaat er een non profit organisatie die gratis pet therapy (therapy met huisdieren) geeft.
De reden dat het kosteloos is omdat ze uitsluitend werken met vrijwilligers.
Hun doelgroep is heel uitgebreid: van psychiatrische volwassenen tot rehabilitatie tot jongeren in jeugdgevangenissen tot kinderen uit het BuSo
Hun bedoeling is om het zelfvertrouwen van hun doelgroep op te krikken.
Ze zijn al op verscheidene media kanalen te bewonderen geweest: oa Japanse TV, magezine's en natuurlijk kon een klein artikeltje op TOP niet ontbreken!!
Hun website vind je onder "Therapie met andere dieren" (rechts onder) of u klikt zoals gewoonlijk simpelweg op de foto!

caringcaning

16:15 Gepost door k in AAT | Permalink | Commentaren (1) | Tags: canada |  Facebook |

11-09-07

Zorgboerderijen uit Nederland

Wat is een zorgboerderij?
Een zorgboerderij is een land- of tuinbouwbedrijf waar mensen met een zorgvraag een passende dagbesteding vinden en/of meewerken. Bijvoorbeeld door eieren te rapen, dieren te voeren of planten op te potten. Ieder met zijn eigen mogelijkheden. Een zorgboerderij speelt in op wat iemand kan!

Er zijn zelfstandige boerderijen, waar de boerderij het eigendom is van een agrarisch gezin en er bestaan instellingsboerderijen, waar de boerderij eigendom is van een zorginstelling.

Dagbesteding of arbeidstraining
De meeste zorgboerderijen bieden dagbesteding voor mensen die zorg en begeleiding nodig hebben. Hoeveel zorg en begeleiding iemand nodig heeft verschilt per persoon.
Er zijn ook boerderijen die sociale activering, arbeidstraining of een begeleide werkplek bieden. Het werk op de boerderij is dan bedoeld om arbeidsritme en sociale contacten op te doen.
Het kan ook zijn dat mensen naar de boerderij gaan om bij te komen en zich te bezinnen op de toekomst.

Kinderopvang
Daarnaast zijn er zorgboerderijen die kinderopvang bieden. Net als in een crèche, alleen dan op een boerderij. Er is dan geen sprake van een handicap die speciale begeleiding vraagt.

Werken, wonen of logeren
Zorgboerderijen bieden verschillende vormen van zorg. Meestal gaat het om dagbesteding of arbeidstraining voor een aantal dagdelen per week. Maar er zijn ook boerderijen waar zorgvragers zowel werken als wonen. Daarnaast bestaan er boerderijen die specifiek logeeropvang bieden in het weekend of in vakanties.

Begeleiding
De begeleiding van de zorgvragers op de boerderij gebeurt meestal door de zorgboer en -boerin zelf.
Soms brengen zorgvragers hun eigen begeleiding mee, bijvoorbeeld iemand van de zorginstelling waar zij wonen.
Ook kan het zijn dat de boer en boerin ondersteund worden door een team van begeleiders. Op een instellingsboerderij is er naast de boer een vast team van begeleiders.

Uitstekende sfeer
Wat zorgboerderijen gemeen hebben, is dat de sfeer uitstekend is en dat er wel gewerkt wordt, maar er toch ruimte, structuur en ontspanning is. Door de handen uit de mouwen te steken in de buitenlucht en door het contact met planten, dieren, de aarde en de seizoenen komen mensen tot innerlijke rust en zelfvertrouwen.
Voor wie is de zorgboerderij?
Er zijn zorgboerderijen voor:
Mensen met een verstandelijke beperking
Mensen met psychische of sociale problemen
Mensen met een lichamelijke beperking
(Ex-)verslaafden
(Ex-)gedetineerden (waaronder taakgestraften)
Dementerende ouderen
Ouderen
Mensen met autisme
Mensen met niet aangeboren hersenletsel (n.a.h.)
Mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt
Jongeren met leer- of opvoedingsmoeilijkheden
Leerlingen uit het speciaal onderwijs
Mensen die burn-out zijn geraakt

De meeste boerderijen richten zich op een bepaalde groep mensen.
Er zijn ook zorgboerderijen die bewust kiezen voor een 'mix' van doelgroepen. In de praktijk blijkt dat dit vaak verrassend goed werkt. Zo zien we bijvoorbeeld dat mensen met een verstandelijke beperking en mensen met een verslavingsachtergrond vaak heel goed samen kunnen werken en veel van elkaar kunnen leren.

zorgboerderij
Bron of meer info? Klik op de foto!!!

12:23 Gepost door k in AAT | Permalink | Commentaren (2) | Tags: nederland, aat |  Facebook |

16-08-07

therapie hond/kat (in Nederland

Deze site vind je in Sites uit Nederland

Amerikaanse artsen waren de eersten die over de positieve gevolgen van huisdieren op mensen berichten. Sinds 1977 verzamelt de Delta-Society ervaringen over de therapeutische kwaliteiten van dieren. Deze vereniging was de grondlegger van de dierondersteunende therapie. Aaien en aanraken van een dier bezorgt een gevoel van zekerheid, kameraadschap, intimiteit en continuïteit. Dieren dragen bij aan de psychische en fysische gezondheid van de mens.
Serpell (2000) voert aan dat bij dierondersteunende therapie factoren zoals psychische, fysiologische en sociale factoren met elkaar verbonden worden. Hij gaat ervan uit dat dieren de aandacht op zich vestigen en daarmee voor afleiding zorgen. Hierdoor brengen zij mensen meteen in een toestand van ontspanning. Daar komt bij dat dierlijke metgezellen mensen een sociale ondersteuning bieden. Dit werkt stress verminderend, dus werken dieren als een zogenaamde buffer tegen stress!

Ook in Duitsland heeft men de positieve effecten van de therapiehond en therapiekat bestudeerd en in realiteit omgezet (Universität Bonn, Erlangen, Epilepsie-Zentrum Bethel).

De hond of kat is als “therapeutisch medium” bijzonder geschikt, omdat hij meeleeft en dingen aanvoelt. De hond kan zich goed in elke situatie aanpassen, hij zoekt contact en hij kan door middel van zijn mimiek en lichaamstaal communiceren. Kortom de hond geniet van gemeenschappelijke activiteiten met mensen en hij nodigt mensen uit om iets met hem te doen!

Honden en katten werken positief op onze gezondheid door ons aan het lachen te brengen en ons tot spelen te motiveren. De relatie met een mens kent geen eisen over openheid van zwakte en het bloot geven van emoties. Het is de hond of kat om het even wat de mens over zichzelf denkt of wat anderen van hem denken.

De therapie met hulp van een hond of kat heeft een rustgevende werking op de patiënt. Onderzoek laat zien dat patiënten die met behulp van een therapiehond behandeld worden beter reageren op hun medicijnen, hun bloeddruk daalt, hun hartslag verbeterd. Tevens geeft het een verhoogde endorfine productie en aansporing tot verbetering van motorische- en geestelijke capaciteiten. Een van de allerbelangrijkste veranderingen is het opheffen van depressiviteit en daardoor wordt een algemene activering en verhoging van de motivatie van een patiënt om mee te werken met de therapie bereikt. De therapie met een hond of kat geeft een impuls tot communiceren en hierdoor kan men nieuwe sociale contacten opdoen.

Gebleken is dat een patiënt minder slaap en beduidend minder rust gevende tabletten nodig heeft als wanneer geen hond of kat bij de therapie gebruikt word.

Ook bij kinderen werkt de aanwezigheid van een hond of kat bloeddruk verlagend en stress verminderend.James Lynch deed een test waarbij hij kinderen luid liet voorlezen, de bloeddruk en hartfrequentie van de kinderen die een hond of kat bij zich hadden waren beduidend lager, als bij kinderen zonder.
De positieve levensinstelling van mensen met een handicap die een hulphond bezitten is verbluffend hoger dan van gehandicapten die zonder hulphond door het leven gaan. De Hongaarse arts Pethes zegt: dat in zijn land nog nooit een blinde die een blindengeleidehond bezit, zelfmoord heeft begaan, terwijl bij blinden zonder hulphond er een hoog zelfmoord percentage is. De hond motiveert tot geestelijke en lichamelijke activiteit, vooral bij jonge mensen is dat goed waar te nemen. Alleen al het wandelen met een hond kan een gevoel geven van : “ik kan dat ook, ik doe het” !!!

Bij autistische kinderen lijkt het wel alsof de hond of kat de muren kan afbreken waarmee deze kinderen zich van hun omgeving afzonderen. Tinbergen zegt: dat de dieren een rustgevend en ontspannend effect op deze kinderen hebben en tevens spierkrampen kan opheffen.

Spraakgebreken en beroertes kunnen met behulp van een therapiehond makkelijker worden overwonnen, omdat tegenover een hond hun frustratie om te spreken minder groot is.

Het samenleven met honden en katten heeft een positief effect op de bloedsomloop. Zij brengen mensen aan het lachen wat op zich al een genezende werking heeft. Bij het uitlaten van de hond heeft men meteen een gespreksthema wanneer men anderen ontmoet. Dieren dwingen ons tot non verbale communicatie en geven toestemming tot regressie (teruggaan in een kinderlijk gedragspatroon). Daarom kunnen zij een beetje “kinderlijk geluk” terugbrengen in iedere persoon (Greiffenhagen).

Onderzoek heeft uitgewezen, dat hartinfarct patiënten die een hond bezitten, een statistisch bewezen hogere overlevingskans hebben dan een vergelijkbare groep patiënten zonder hond of kat. Erika Friedmann: van 92 onderzochte, uit het ziekenhuis ontslagen hartinfarct patiënten stierven 14 al in het daaropvolgende jaar. Men dacht dat sociale factoren daaraan schuldig konden zijn, vooral de intensiteit en frequentie van sociale contacten met andere mensen zouden een belangrijke invloed kunnen hebben op het genezingsproces. Daarmee liet zich echter niet alles verklaren! Na 12 maanden computeranalyse stond vast: patiënten met honden of katten beschikken over significante betere overlevingskansen. Aaien kalmeert niet alleen het dier ( de hartslag kan zich halveren), eenzelfde goede werking heeft het op de persoon die aait.

In het leven van oudere mensen zijn honden of katten vaak het enige, constante element uit hun jeugd. Zij geven mensen het gevoel nodig te zijn en voor honden of katten is het onbelangrijk hoe vitaal iemand is.

Bij dementie patiënten helpen honden of katten het geheugen te trainen. Patiënten, die problemen hebben met het zogenaamde korte geheugen, merken therapie begeleiders dat tegen de verwachting in, patiënten zich de naam van de hond of kat herinneren.

De hond Laila is getraind op het wandelen in het bos met bewoners van een Alzheimer verpleegtehuis, Laila zorgt ervoor dat patiënten niet te ver afdwalen en weer terug naar huis komen.

Het meeste spreken honden of katten ouderen aan die in hun jeugd positieve ervaringen met dieren meegemaakt hebben. Vooral oude mannen schijnen te geloven dat honden hun pijn “invoelen” en begrijpen wat zij vroeger gepresteerd hebben. Gaat men met patiënten wandelen dan ontstaan gesprekken over de hond met voorbijgangers, dit doet oude mensen goed omdat dan ook zij een beetje bewonderd worden. Het is een bewezen feit dat honden thuis bij ouderen het contact met de buitenwereld eenvoudiger maken. Honden of katten kunnen vaak een overleden partner vervangen en dienen als aanspreekpartner.aat

10:10 Gepost door k in AAT | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

15-08-07

Hippotherapie in Dendermonde

In de in de streek goed gekende manege Rijbaan Piet geeft men ook hippotherapie. Het adres is Schoolstraat 4 - 9200 DENDERMONDE. Meer info vind je op hun site. Zie links: Oost Vlaanderen

rijbaan pietHoe gaat het in zijn werk ?

Het paard gaat meestal met begeleider in stap aan de lange teugel met therapiesingel. De ruiter rijdt zonder zadel met een dekje en de therapiesingel. Er wordt passief, later actief (indien mogelijk) gereden.
Onder het actief rijden verstaan we het uitvoeren van een aantal oefeningen aan de hand van een uitgewerkt behandelingsschema.

Wat is het doel ?

Het verbeteren van de motoriek, houding, coördinatie, ontspanning brengen, tonusverbetering, en nog veel meer.

Waarom het paard als therapeutisch middel ?

Het paard fungeert als stimulator, motivator en activator. De bewegingen van de paardenrug (met uniek bewegingspatroon) en de warmte van de paardenrug zorgen voor permanente prikkels. Deze prikkels verbeteren de houding, het bewegingsverloop, het evenwicht, enz. Door de omgang met het paard worden alle zintuigen geprikkeld en spelen er veel meer psychohygiënische aspecten een rol dan in een normale klinische fysiotherapeutische setting.

Welke paarden gebruiken wij ?

Wij beschikken over een aantal paarden van het ras "Ierse Tinker".
Dit ras staat voor rustige, lieve, geduldige paarden, m.a.w. de ideale partners voor deze therapie. Onze paarden worden dagelijks bereden en zijn vaste waarden binnen de manège.

Therapiedagen : elke dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag op afspraakUren : volgens afspraak (een therapieles = 30 minuten)
Lessen : zowel individueel als in groep
Voor wie : voor lichamelijk en geestelijk andersvaliden

Contacteer hen vrijblijvend voor info :
Mevr. Karin Van Herck
kinesitherapeute met meer dan 15 jaar ervaring en zelf ruiter
Mevr. Dany Limbourg
manègehoudster en ervaren lesgeefster (meer dan 30 jaar)

12:46 Gepost door k in EAT | Permalink | Commentaren (13) | Tags: eat |  Facebook |

12-07-07

Site van de Maand (July): Paard & Therapie uit Zeeland (NL)

Paard en therapie staan centraal op "Boerderij de Biezen" in Eede, Brieversweg 15, dicht bij de Belgisch/Nederlandse grens in Zeeland.

Ten eerste is er een praktijk voor therapeutisch paardrijden gevestigd. Het accent ligt op de therapie met kinderen: Er wordt met hulp van een paard op basis van een orthopedagogische achtergrond gewerkt aan ontwikkelingsstoornissen zoals mentale en fysieke handicaps en achterstanden, leer- en/of motivatieproblemen, Downsyndroom, AD(H)D, autisme, visuele en auditieve stoornissen en gedragsafwijkingen.

Ten tweede ligt er de zetel van de "Stichting paard en therapie". Haar doel is het ondersteunen van de werking van de praktijk en het clienteel maar ook het stimuleren en bevorderen van Equine Assited Therapy (EAT) in het algemeen.

Wil je naa de site klik dan bij Sites uit Nederland (rechts) op Paard & Therapy (Zeeland) voor de directe link of klik dubbel op onderstaande foto

hippohippo2

01:00 Gepost door k in EAT | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-07-07

CAP magazine artikel over EAT

CAP
In CAP magazine (het grootste paardenmagazine van Vlaanderen) staat in deze editie (Juli/Augustus 2007) een artikel "Alles over Hippotherapie"
Het artikel beschrijft een dag in de manege van meandercomplex te Dilsen Stokken. Buiten het feit dat je heel wat infor krijgt, is het leuk dat er enkele adressen (en de kostprijs) bijstaat waar je hippotherapie kunt volgen.
Op naar de boekenwinkel dus voor de nieuwe CAP.
Klik op de foto (deze prent is niet de recente cover) voor naar hun site te gaan.

21:30 Gepost door k in EAT | Permalink | Commentaren (2) | Tags: artikel |  Facebook |

02-06-07

Site van de Maand (juni) Stichting Petra

Animal Assisted Therapy bij Stichting Petra

Wat is Animal assisted therapy?

Animal Assisted Therapy (AAT) is een doelgerichte interventie, waarbij een dier, dat aan specifieke criteria voldoet, deelneemt aan een behandelingsproces.

AAT wordt toegepast door een professional, in het kader van zijn beroep (psycholoog, fysiotherapeut, ergotherapeut, logopedist, ed). Het dier kan begeleid worden door de professional maar ook door een deskundige vrijwilliger, onder toezicht van een professional.

Animal Assisted Therapy beoogt een verbetering in het psychische, sociale, emotionele, gedragsmatige, cognitieve en/of fysieke functioneren van de cliënt. Alles wordt gedocumenteerd en geëvalueerd door de professional.

- De therapeut zet individuele doelstellingen voorop en documenteert en evalueert het proces
- Doelstellingen kunnen zijn: verbeteren van sociale vaardigheden, verminderen van de angst, verbeteren van de motoriek, verbeteren van de communicatie, verbeteren van de fysieke belastbaarheid, verminderen van spierspanning, enz, enz

Met welke dieren wordt binnen de Animal Assisted Therapy gewerkt ?
Binnen de AAT wordt met diverse diersoorten gewerkt, waaronder huisdieren, paarden, boerderijdieren, maar ook vogels en dolfijnen.
Stichting Petra werk met twee therapiehonden en twee therapiepaarden. De therapiehond Valentine Lovelee of Haely's Future is een speciaal door een medewerkster van Stichting Petra geselecteerde en opgeleide Zwitserse Witte Herder. Voor dit ras is gekozen vanwege zijn grote will-to-please, intelligentie en prachtige, vriendelijke uiterlijk. Lovelee is inmiddels 4 jaar en op alle vlakken geschikt voor haar werk als therapiehond. Klik hier voor de ervaringen van een cliënte met therapiehond Lovelee. De dochter van therapiehond Lovelee, Amazing Jollee Jewel of Joy is op 26 augustus 2006 geboren. Zij zal ook opgeleid gaan worden als therapiehond.

Stichting Petra biedt ook therapie met behulp van paarden aan (therapeutisch paardrijden). Het specifiek werken met paarden leidt naar verhoogd zelfvertrouwen, levenskwaliteit en sociale competentie. Paarden voorzien in een unieke fysieke omgeving (mobiliteit), sociale omgeving (ongedwongen contacten met anderen) en het ervaren van piekmomenten. Door middel van het opzetten van activiteiten waarbij paarden betrokken zijn, wordt de cliënt aangezet gebruikt te maken van of bewust te worden van non-verbale communicatie, assertiviteit, creatief denken, probleemoplossend gedrag, leiderschapsvaardigheden, nemen van verantwoordelijkheid, teamwork en vertrouwen in de ander.
Je kan Stichting Petra bekijken op hun link bij Site uit Nerderland (deze website, rechter kolom)petra

20:52 Gepost door k in AAT | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eat, aat |  Facebook |

08-05-07

Ponyhoeve te Gullegem

In Libelle vond ik een artikel over een dame die werkt bij een project waar ze Animal Assited Therapy geven. Dit is nog uitgebreider dan met paarden alleen: deze mensen werken ook met (kleine) boerderijdieren
Hun doelgroep is ook heel ruim: mensen met burn out, tieners met spijbelproblematiek, multiproblemenjongeren enzovoort
Een lovenswaardig initiatief dat natuurlijk in aanmerking komt voor deze site.
Onderstaand artikel vond ik wel knap: het illustreert de zoektocht van mensen om te beginnen met animal of equine assited therapie.
We hebben nog een hele weg te gaan maar dankzij deze mensen komen we weer een stapje dichterbij

Wil je hen bereiken: klik dan links op "West Vlaanderen" => ponyhoeve te Gullegem

hoofdDoor jarenlange werkervaringen met dieren en kinderen kwamen Hendrik en Natalie al gauw tot de conclusie dat de invloed van dieren op het gedrag en de inzet van kinderen motiverend, stimulerend en helend werkt.

Op zoek naar meer theoretische informatie rond het werken met dieren woonden zij in 2005 het internationaal congres Animal Assisted Therapy te Brussel bij. Meteen waren zij overtuigd van de werking van AAT binnen de hulpverlening en er werd besloten in die richting verder te gaan werken.

Weldra werd Hendrik geconfronteerd met het probleem om professioneel opgeleide AAT-medewerkers te vinden. Hij constateerde dat hij niemand vond met dergelijk certificaat en dat er in België zelfs geen AAT-opleiding kan gevolgd worden.

Wat verderop in Vlaanderen waren twee dames, de ene afgestudeerd in de psychologie en de andere in maatschappelijk werk, zich reeds jaren aan het specialiseren in Animal Assisted Therapy. Deze interesse was eveneens gegroeid vanuit jarenlange werkervaringen. Rosianne en Katrien hadden zich echter voorgenomen om zich eerst professioneel te scholen in AAT. Na zelfstudie en enkele buitenlandse bezoeken trok Rosianne naar Green Chimneys te Brewster USA, het oudste AATcentrum ter wereld. Nadien kon zij werkervaringen opdoen in het centrum van Guy Gilbert te Faucon alwaar moeilijk opvoedbare jongens een thuis krijgen temidden van dieren en een uitgestrekte natuur. Na enkele specifieke opleidingen en zelfstudie in AAT vertrok ook Katrien naar Green Chimneys USA om een gespecialiseerde opleiding AAT te volgen.

Beiden hadden nu, naast hun basisopleidingen, de nodige AAT-certificaten op zak doch de zoektocht naar een geschikte locatie en vooral het ontbreken van financiën om dit AAT-project te kunnen realiseren, speelde hen serieuze parten.

Heel toevallig kwam Hendrik via internet bij Liza terecht die samen met Rosianne een afspraak maakte om naar enkele zwangere merenguepaardjes te gaan zien.

Midden op het platteland rond het Brugse ontstond tussen Hendrik en Rosianne een gesprek over hippotherapie in Vlaanderen.

Heel terloops werden de AAT-opleidingen in Amerika vermeld, maar ondanks de hevige windvlagen had Hendrik wel degelijk heel goed gehoord en wat hij hoorde klonk blijkbaar als muziek in zijn oren.

De verbazing van de oprichtsters van het AAT-centrum vzw was dan ook groot, wanneer een week later het eerste telefoontje van de oprichter van de vzw De Ponyhoeve kwam …

20:14 Gepost door k in AAT | Permalink | Commentaren (4) | Tags: gullegem, eat, aat |  Facebook |

09-04-07

Update

Deze site wordt ongeveer een keer in de maand ge updated.
Dagelijks updaten kan niet want zo veel gebeurt in "therapie met paarden" land. Toch moet ik mijn lezers bedanken voor de vele tips die ik hier krijg.
Uiteraard probeer ik zo veel mogelijk op hen mails te antwoorden en links ivm ons thema worden steeds bij de Links gevoegd.
horse
Dus blijf vooral mailen en tips opsturen. Ik ben er zeer blij mee en alleen zo krijg je een volledig overzicht over alle mogelijke vormen van therapie met paarden. En dat is natuurlijk het hoofddoel van deze site: je op weg zetten naar meer info over dit boeiende thema

18:44 Gepost door k in Deze site | Permalink | Commentaren (0) | Tags: paard, therapie, vragen |  Facebook |

16-10-06

Proficiat

Eerder deze maand kon je Evelien Vanluchene terug vinden in het vrouwentijdschrift Libelle.
In het nummer 40 (verscheen op 28 sept 06) kreeg ze artikel onder de noemer Beestjes en Baasjes (werelddierendag)
Een dikke proficat dus voor Evelien en haar paard Markies. Door mensen (en dieren) als zij krijgen wij de kans om te genieten van alle voordelen van therapie met dieren/ paarden.
Eerder verschenen ze al in Goed gevoel en Evita.

12:21 Gepost door k in Links | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eat |  Facebook |

25-08-06

Nieuw Nieuw

Ik ben heel blij met mijn meer dan 2000 bezoekers. Dit is een goed teken dat men deze site toch weet te vinden. Natuurlijk is het geen monsterscore. Maar dat is de bedoeling niet. Daarvoor is de site te specifiek en interesseert het enkel paardenliefhebbers, therapeuten, kinesisten en allerlei mensen die geboeid zijn door de combinatie paarden en therapie.

Ook wil ik de bezoekers bedanken die mij links, tips en vragen doorsturen!! Zonder jullie deze site niet meer groeien. Bovendien heb ik nu ook een Mini Chat op deze site gezet, zodat je ook andere lezers nog tips kunt geven.

Hopelijk krijg ik nog veel tips in mijn mailboxje.

The image “http://images.google.be/images?q=tbn:gI8EDI50c-h6HM:http://image.kaartenhuis.nl/kaarten/image/thumbnail/laughinghorse.jpg” cannot be displayed, because it contains errors.

 

10:55 Gepost door k in Deze site | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Site van de Maand (augustus): tip van bezoeker

The Healing Horse vzw is een vereniging die zich inzet om kinderen en volwassenen met problemen
of een handicap te ondersteunen. Dit via hippotherapie of therapie met behulp van het
paard.

Het bevorderen van de levenskwaliteit van deze personen is de voornaamste doelstelling van onze vzw. De problemen kunnen van fysieke, psychologische, opvoedkundige of sociale aard zijn.

Wie komt in aanmerking voor EAT bij onze vzw?
Personen met een mentale, motorische en/of meervoudige handicap. Maar ook personen met AD(H)D, autisme, gedragsproblemen, … Voorzieningen zoals dagcentra, instellingen, … kunnen bij ons sessies aanvragen. Ook individuele personen zijn welkom.
Om risico's uit te sluiten vragen we een medische toelating afgeleverd door de behandelende arts of in geval van fysieke problemen: de orthopedist.

Wanneer en waar?
EAT-sessies worden voorlopig enkel tijdens de schooluren georganiseerd en dit bij voorkeur in de voormiddag. Tijdens de schoolvakanties of op feestdagen organiseren we geen sessies. We werken in manege 'Horses Paradise' te Wezembeek-Oppem.

Prijs van de sessies en hoe ze aanvragen.
Via sponsoring zal The Healing Horse vzw ijveren om de sessies aan een democratische prijs aan te bieden. Zo heeft iedereen de mogelijkheid om een EAT-programma te volgen.

U kan dit project steunen door een bijdrage te storten op rekeningnummer 001-4839693-51 van The Healing Horse vzw. Giften via de Koning Boudewijnstichting zijn fiscaal aftrekbaar, 000-0000004-04 met mededeling: L82037 - The Healing Horse. Voor meer info zie onze sponsorpagina.

Meer info over The Healing Horse vind je in de linkerkolom; => Vlaams Brabant => The Healing Horse Tervuren

  




 


 
 

10:38 Gepost door k in Artikel andere site | Permalink | Commentaren (0) | Tags: paard, therapie |  Facebook |

26-07-06

Psychotherapie met paarden

 Bij het gebruik van paarden in de psychotherapie gaat men uit van verschillende therapeutische theorieën (bvb Gestalt, Individualpsychologie volgens C.G.Jung, cliënt-centered therapie, enz), afhankelijk van de achtergrond van de therapeut, het instituut waar deze therapieën plaatsvinden, en de doelgroep.

De analoge communicatie met het paard en het fysieke aspect in de omgang en het bewegen met het paard geven extra mogelijkheden voor therapeutische doelen zoals: incongruentie tussen lichamelijk en verbaal gedrag ontmantelen, harmonie van het lichaam en lichaamsgevoelens bewust maken, verbale uitingen bevorderen, gevoelig maken voor plaats in de ruimte, emoties en impulsen, via het lichaam emoties opsporen en toelaten, het lichaam in de voorgrond van zelfexploratie stellen, vanuit ontspanning de geest laten "wandelen". Zo kunnen blokkades en allerlei "verduisteringsmechanismes" die in uitsluitend verbale therapieën moeilijk zijn te overwinnen, makkelijker worden omzeild.

Omdat de functie van het paard binnen het therapeutische proces niet gekoppeld is aan "paardrijden" (in het zadel zitten en het paard besturen) in de letterlijke zin, spreekt men daarom ook niet meer over therapeutisch paardrijden maar over equitherapie (dit begrip staat voor: mensen die psychische en/of fysieke problemen hebben planmatig helpen door middel van het paard). Dit betekent, dat het paard bewust binnen het therapeutische proces wordt ingezet en daar een centrale functie vervult. Men werkt in een soort driehoeksrelatie tussen therapeut, paard en cliënt, waarbij de functie van de interactie en de relatie tussen de cliënt en het paard binnen het therapeutische proces sterker wordt naarmate de therapeut zelf meer naar de achtergrond stapt, om het proces te begeleiden.  Bij het gebruik van paarden in de psychotherapie gaat men uit van verschillende therapeutische theorieën (bvb Gestalt, Individualpsychologie volgens C.G.Jung, cliënt-centered therapie, enz), afhankelijk van de achtergrond van de therapeut, het instituut waar deze therapieën plaatsvinden, en de doelgroep. <br/><br/>

Dit artikel komt van de site van hippocampus. Het volledig artikel vind je op " Sites uit Nederland" => doorklikken naar Equitherapie

17:21 Gepost door k | Permalink | Commentaren (0) | Tags: paard, therapie |  Facebook |

05-06-06

Artikel van E-gezondheid.be

Het paard als therapie

Het paard is onze trouwe gezel bij tal van sport- en ontspanningsactiviteiten. Het is niet alleen een fascinerend dier met tal van fysieke en esthetische kwaliteiten, maar het kan ook het lichamelijke en geestelijke welzijn van gehandicapten bevorderen, onder leiding van een therapeutisch team.

De baten van hippotherapie

Falk AdSolution
Naast een paard lopen of op zijn rug rijden, is bevorderend voor een heleboel psychomotorische capaciteiten zoals spiertonus, coördinatie, tijd-ruimteoriëntatie, evenwicht en een zekere zin voor ritme.
Met paarden werken, vereist een permanent lichamelijk contact met het dier. Tijdens het roskammen leer je het lijf van het paard beter kennen en word je je tegelijk bewust van je eigen lichaam.
Voor een paard zorgen, vergt ook verantwoordelijkheidszin, net zoals bij elk ander dier. Zijn welzijn hangt immers af van de verzorging (voeding, roskammen) en het respect dat het krijgt.
Bovendien geeft het voldoening en is het goed voor het zelfvertrouwen om te kunnen communiceren met een paard, dat indruk wekt door zijn kracht, zijn schoonheid en zijn allure.
En wie geregeld een manege bezoekt en er in aanraking komt met paarden en ruiters, staat automatisch open voor een andere wereld en legt ook makkelijker contacten met anderen.
The image “http://www.serienoldies.de/images7/black_beauty_pferd.jpg” cannot be displayed, because it contains errors.


Een waardevolle bondgenoot

Al die typische kenmerken maken van het paard een waardevolle bondgenoot van therapeuten, specifiek om doven en blinden te helpen, net als mensen met leer- en of gedragsstoornissen (autisme, psychosen, trisomie, dyslexie,…), een motorische handicap (myopathie, hyperkinesie, paraplegie, hemiplegie en quadriplegie). Paarden mag je ook niet ruw en met geweld behandelen: dat haalt niets uit, en het paard zal er altijd bij winnen, want het is veel krachtiger dan de mens. Het dier is dan ook uitstekend geschikt bij de reïntegratie van delinquenten in de samenleving, doordat ze op die manier op een respectvolle manier leren te communiceren.

20:03 Gepost door k in Artikel andere site | Permalink | Commentaren (0) | Tags: artikel |  Facebook |

 

"There is something about the outside of the horse that is good for the inside of a man." (Winston Churchill)

Finding Ways is een psychotherapeutische praktijk waarin je samen met paarden, een therapeute en een paardentrainer een weg zoekt naar verandering en innerlijke groei. Finding Ways vind je terug in Haacht (Vlaams Brabant)

Via Equine Assisted Psychotherapy (EAP) kan men hier leren over jezelf en anderen door opdrachten uit te voeren met, naast en tussen paarden. Het is een ervaringsgerichte "hier -en nu" benadering waarbij je gevoelens, je gedrag en eventueel vastgeroeste patronen ter discussie komen.

Het contact met de paarden en het samen dingen doen, stimuleert je tot (het ontwikkelen van) vaardigheden zoals: (non-verbale) communicatie, assertiviteit, nemen van verantwoordelijkheid, grenzen stellen, (zelf)vertrouwen opbouwen, relaties, evenwicht, realiteitstoetsing, leiderschap, probleemoplossing, conflicthantering...

 

Je kan als individu (kind, jongere en volwassene) of als gezin of als groep bij ons terecht als je op een of andere manier vastloopt.

actie 1


EAP kan geindiceerd zijn bij gedragsproblemen, emotionele problemen (angst, depressie...), relationele problemen, moeilijke communicatie, trauma, autismespectrumstoornis, ADHD, NLD,...

Sessies vinden plaats in open lucht op weilanden te Haacht. Een gedetailleerde wegbeschrijving wordt gegeven voor je eerste afspraak. Een sessie duurt 60 minuten. Een groepsessie kan varieren al naargelang het aantal deelnemers.
Een sessie kost 40 euro voor 1 individu. Per bijkomende deelnemer rekenen wij 10 euro extra.

 

19:47 Gepost door k | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-04-06

Aangepast paardrijden

Dinsdag a.s. mag ik mee met Zonnelied (voorziening voor mensen met een matige tot zware verstandelijke beperking, waar ik werk) mee om te kijken hoe onze gasten gaan paardrijden.

Een beetje praktijkervaring opdoen ...

 

11:01 Gepost door k | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Verhaal vanuit de praktijk

 

Je zou het bijna niet denken, maar paardrijden is echt voor iedereen. Of je nou een lichamelijke beperking hebt of psychische problemen, je kunt aangepast leren paardrijden. Paardrijden is heel goed voor je, want het stimuleert je conditie, je reactievermogen, je concentratie, je doorzettingsvermogen, je zelfvertrouwen en je eigenwaarde. Luuk (9) vindt het gewoon leuk.

De sfeer is heel rustig en relaxed tijdens de lessen in manege ‘Moedig Voorwaarts’ in Leiden. Alle ruiters wachten netjes op hun beurt om de paarden te zadelen en op te tuigen, of om de ‘bak’ binnen te mogen. Hier in de manege loopt iedereen door elkaar, kinderen van alle leeftijden, sommigen met een beperking anderen zonder. In een ruimte achter glas zitten de trotse pappa’s en mamma’s. Zij kijken hoe hun zoon of dochter als ervaren ruiters door de bak stappen.

Foto van Luuk in de stal
Foto van Luuk in de stal

Speciale instructeurs

In verschillende maneges in Nederland kunnen kinderen met een beperking gewoon leren paardrijden. Een speciaal opgeleide instructeur (in Leiden zijn het er zelfs 4!) geeft de lessen vaak in samenwerking met een arts of fysiotherapeut. Maar ook vrijwilligers zijn belangrijk bij het opzadelen en het leiden van het paard tijdens de les. Sommige kinderen kunnen door hun beperking niet zelf op het paard klimmen. In deze manege hebben ze een speciale elektrische takel. Die gaat om je rug en je benen, en zo wordt je op het paard geholpen. Als je niet stabiel kunt zitten, dan zijn er speciale dekjes waar singels aanzitten, daaraan zitten handvatten waar de ruiter steun aan heeft. Natuurlijk zijn er ook stoere cowboyzadels, daar kun je goed op zitten en je kunt je beter vasthouden.

Foto in de stal Dorien demonstreert de takel
Foto in de stal Dorien demonstreert de takel

Beetje spannend

Luuk heeft gelukkig geen aangepaste spullen nodig. Alleen de beugels worden wat
korter gemaakt. Hij heeft wel les in een klas samen met andere kinderen met een beperking. Er lopen deze keer veel paarden in de bak rond. Normaal zijn dat er maar 6, maar vandaag is het vakantie en rijden er kinderen uit twee te kleine groepen tegelijkertijd. Luuk rijdt vandaag op Kimberly: "Ik heb twee lievelingspaarden: Indie en Kim", vertelt hij. "Die rijden gewoon het lekkerst. Vroeger was er ook nog Jasper, die reed ook lekker, maar die is nu weg. Ik vond paarden heel erg leuk. En toen ben ik eens gaan kijken. Toen ben ik in Leiden les gaan nemen. In het begin was het best een beetje spannend. We moesten meteen de eerste keer op het paard, maar het ging heel erg goed. Nu doe ik het al 1,5 jaar."

Gevallen

De 6 paarden en 10 pony’s bij ‘Moedig Voorwaarts’ zijn allemaal verschillend van grootte en ras, maar in een ding zijn ze het zelfde: ze zijn allemaal ouder dan 8 jaar en heel rustig. Dat is natuurlijk heel belangrijk als je een beperking hebt. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat de paarden zomaar schrikken en je eraf gooien. Luuk is het een keer overkomen. "Ik ben een keer van het paard gevallen", vertelt hij. "Ineens stond hij stil en ging heel hard schudden. Toen viel ik eraf. Hij had jeuk onder het zadel, en daar wilde ie wat aan doen. Eerst moest ik huilen en toen trakteren, want dat moet als je van je paard bent gevallen."

Luuk rijdt langs de glazen ruit met daarachter de pappa's en mamma's
Luuk rijdt langs de glazen ruit met daarachter de pappa's en mamma's

Helemaal alleen

"Ik heb al 1 diploma," gaat hij verder. "Ieder jaar is er diploma rijden. Dan moet je alleen in de bak draven en figuren doen. Dat is dat je je paard op allerlei manieren dingen moet laten doen. Rechtsom draaien, en linksom. Er hangen allemaal letters in de bak, aan alle kanten. Iemand roept dat een letter, en dan moet je daar naartoe rijden, helemaal alleen. Sturen doen je met de teugels, daar trek je aan. Als je naar links trekt gaat ie linksaf, als je naar rechts trekt, gaat ie naar rechts. Je kunt ook sturen door met je benen en je bekken te duwen, en je voor het remmen trek je aan de teugels en strek je je benen. Het paard weet dan wat je bedoelt."

Wil je meer weten over de manege van Luuk? Surf dan naar www.spgleiden.nl (opent in nieuw scherm) . Je kunt eens gaan kijken bij de manege aan de Wassenaarseweg 525 in Leiden of je kunt bellen en vragen naar Dorien of Marjan 071-5155234. Er is wel een wachtlijst, maar daar kun je je natuurlijk gewoon voor opgeven.

Wil je zoeken naar een club met aangepast paardrijden bij jou in de buurt? Surf dan naar de site van het NebasNSG: www.nebasnsg.nl (opent in nieuw scherm)  (onder sport en verenigingen) of de landelijke Federatie Paardrijden voor gehandicapten.

Door: Sigrid de Zwart

Meer info op http://www.specialkids.nl/hoe_sport_jij/25_aangepast_paar...


10:55 Gepost door k | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-02-06

Site van de maand


Maart

Bezoek zeker eens de site van Evelien Vanluchene. Zij is een gediplomeerd equitherapeut van bij Hippocampus (Dr. Ulrike Thiel => zie sites nederland). In het dagelijks leven is ze kleuteronderwijzeres maar daarnaast is ze ook de eerste vlaamse equitherapeute. Bij haar kan je dus equitherapie volgen in Scheldewindeke. Dit kan zowel in groep als individueel. Voor meer info => zie links Oost-vlaanderen of links in Belgie.

 

16:52 Gepost door k | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-01-06

Artikel

Paarden houden je een spiegel voor, waarin je geconfronteerd kunt worden met jezelf en je eigen gedrag. Paarden reageren direct en alleen op wat je doet; niet op wie je bent. Paarden reageren instinctief en zijn daarin volkomen eerlijk. Het paard reageert op je lichaamstaal en werkt zo als spiegel. Doordat het paard voortdurend spiegelt, dwingt het paard je als het ware contact aan te gaan met jezelf (en je gevoel).

Een paard is een kuddedier, en gewend geleid te worden door een leidende hengst en een leidende merrie. Deze bepalen de richting en de snelheid waarin de kudde zich voortbeweegt. Alle andere paarden van de kudde volgen. Een paard, uit de kudde gehaald, wil dus graag geleid worden. Van dit natuurlijke gegeven wordt bij therapeutisch paardrijden veel gebruik gemaakt. Doordat een paard zo duidelijk en zo direct reageert, en graag geleid wil worden door jou kun je met een paard goed oefenen, zowel naast als op het paard! Daarom zijn paarden zo geschikt als persoonlijke leraar.

Paarden verstaan geen dubbele boodschappen: als je ‘ja’ zegt, maar je lichaam zegt ‘nee’, verstaat het paard ‘nee’. Als je een paard mee leidt aan de lijn, en je laat zien dat je zelfverzekerd op je doel afgaat, zul je merken dat het paard gewillig met je meehobbelt. Zodra jij je echter onzeker voortbeweegt, begint het paard onmiddellijk te dralen; op zoek naar duidelijkheid en leiding.

Een paard schudt zijn hoofd, jij trekt je hand terug en vraagt je misschien af ‘vindt hij het soms niet prettig wat ik doe?’ Als je opstijgt en je stoot per ongeluk met je been tegen het paard aan, zeg je misschien onbewust ‘sorry’. Bij het aansingelen van het paard (strak trekken van de buikriem), vraag je misschien wel 3 x of het niet vervelend voor het paard aanvoelt. Deze kleine interacties tussen jou en het paard kunnen al heel typerend zijn voor hoe jij gewend bent met de ander om te gaan.

Je kunt leren communiceren met mensen door te leren communiceren met paarden. Omgaan met paarden gaat net als met mensen: Als je de stal voorzichtig aan de zijkant insluipt zonder dat het paard je bemerkt, zal het paard geen rekening met je houden en je misschien wel aan de kant duwen. Anderen kunnen jouw plek pas erkennen als je die plek ook zelf ingenomen hebt. Mensen reageren vaak minder duidelijk dan paarden. Paarden hebben gelukkig niet de beleefdheid om toneel te spelen. Ze reageren op wat ze zien en voelen. Toch lijken paarden en mensen wel op elkaar. Als je aan een paard niet duidelijk maakt wat je wilt, dan doet hij wat hij zelf wil. Je moet onderhandelen met een dier, dat veel groter en sterker is dan jijzelf en ook nog eens op een aardige manier. Dat lijkt heel erg op menselijke communicatie.

Communiceren met een paard doe je vooral non-verbaal (lichaamstaal, zonder woorden). Daarbij valt de vaak zo knap aangeleerde verbaliteit van ons mensen weg! Dit kan lastig zijn, maar het levert je echtheid in contact op met je eigen gevoel en met de ander, zonder dat je je kunt verstoppen achter je eigen taalgebruik. 

Wanneer je op een paard gaat zitten, zul je je bewust worden van spanningen in je lijf. Je zit misschien gespannen en krampachtig op het paard. Je bewegingen zijn dan niet soepel en flexibel, waardoor je makkelijk uit evenwicht kunt raken. Bovendien reageert het paard op jouw spanning door ook gespannen te gaan lopen, waardoor jij weer niet lekker kunt zitten. Een prachtige verduidelijkende wisselwerking.

‘Ontspannen en contact met je gevoel maken’ dat klinkt nogal vaag. Je kunt ook ontspannen door te gaan zwemmen, joggen, dansen of wandelen met de hond. Is er een wezenlijk verschil met paardrijden? Zeker, het grote verschil is dat je met een groot en sterk levend wezen te maken hebt, dat jou bovendien ook draagt. Het leren omgaan met zo’n groot sterk en machtig dier vergroot juist dat wat je tegenkomt, waardoor het snel en helder wordt waaraan je wilt werken. Bovendien: het omgaan met een dier met zo’n power in zich, kan niet anders dan leiden tot een trots en groeiend gevoel!

Het begint met vertrouwen en je overgeven. Als het paard nieuwsgierig aan je snuffelt, en je hoort dat je dat gewoon kunt laten gebeuren, is dat al het begin van vertrouwen krijgen en je overgeven. Later op het paard gaat dat veel verder. Laat je dragen. Geef je over aan het dier. Heb vertrouwen.Dat is voor veel mensen moeilijk. Als ze verder zijn, leren ze ook balans te vinden tussen geven en vertrouwen aan de ene kant en de controle over het paard nemen aan de andere kant. Je vraagt aan het paard zich ook over te geven aan jou. Deze wisselwerking laat zich goed vertalen naar andere situaties in het leven.

Na een paar keer zie je al duidelijk verbetering. De mensen krijgen meer zelfvertrouwen, ze lachen meer en nemen meer initiatief in het contact. Mensen merken dat lijfelijk contact met het paard hen rustiger en zelfverzekerder maakt. Mensen met angst hebben veel baat bij een rustig en betrouwbaar paard. Wanneer ze daar na verloop van tijd mee durven werken en op durven zitten, helpt hen dat over een drempel heen waardoor ze in hun dagelijks leven hun vastgeroeste denkpatronen, gebaseerd op angst, kunnen doorbreken. Niet de angst overwinnen is daarbij van belang, maar de angst relativeren. Leren dat je niet bang hoeft te zijn. 

 

Paarden uiten zich in lichaamstaal en hun contact houdt veel lijfelijkheid in.  Omgaan met een paard confronteert je zeer direct met lichamelijk contact. Mensen die daar moeite mee hebben (seksuele trauma's, angstige mensen, mensen die contact vermijden, mensen die moeite hebben met hun houding) kunnen veel van paarden leren. In paardrijden komen heel veel van deze elementen samen. Op een paard zit je rechtop, laat je je zien en heb je een zeer direct fysiek contact met gevoelige en erogene zones.

Voor vrouwen met seksuele problemen (incestervaring, verkrachting, aanranding) speelt er nog een ander aspect mee. Zij hebben vaak last van verkrampte bekkenbodemspieren of schakelen het gevoel in hun bekken volledig uit. Door paard te rijden, zadelcontact, kunnen ze daar langzaam aan weer gevoelens toelaten. Ze leren die spieren bij het rijden soepel te gebruiken. Ze krijgen het gevoel terug dat ze controle hebben over hun eigen lichaam. Bovendien kun je met een paard lichamelijk contact hebben en jezelf zijn, zonder dat je op je hoede hoeft te zijn.

Een citaat van een cliënt uit Sneek na een jaar therapeutisch paardrijden: "Paardrijden is net het leven zelf! Als je geen initiatief neemt en niet goed stuurt en leidt, niet weet waar je heen wilt, dan kom je helemaal nergens en neemt het leven een loopje met je!"

Ton Griffioen uit Hoogeveen: " Acht jaar geleden kreeg ik de ziekte van Parkinson. Dat ging gepaard met een burn-out. Ik ben lichamelijk vaak heel stijf en moe en geestelijk gespannen en neerslachtig. Ik heb nu bij Hellen in Ruinen 10 keer een uur therapeutisch paard gereden. Iedere keer maak ik vorderingen en ik ben telkens heel moe. Maar ik heb het fantastische gevoel alsof ik de hele wereld aankan, zoveel energie. Ik leer als het ware opnieuw gebruik te maken van mijn eigen krachten. Het paardrijden ontspant me door het schommelende ritme. Het was en is nog vaak heel spannend, maar na afloop voel ik me altijd geweldig".

 

geplukt van http://home.planet.nl/~bosm0438/prod02.htm

21:53 Gepost door k in Artikel andere site | Permalink | Commentaren (0) | Tags: artikel |  Facebook |

26-01-06

artikel Dierennieuws.NL

Ook mensen met een lichamelijke handicap of met psychische problemen kunnen aangepast leren paardrijden. Paardrijden werkt stimulerend op de conditie, het reactievermogen, de concentratie, het doorzettingsvermogen, het zelfvertrouwen en de eigenwaarde.

De mogelijkheden

Iedere handicap vereist een ander soort begeleiding. De mogelijkheden voor aangepast therapeutisch paardrijden zijn:

 


  • Paardrijden voor gehandicapten
  • Hippotherapie
  • Orthopedagogisch en psychotherapeutisch paardrijden

Paardrijden voor gehandicapten

In verschillende maneges in Nederland kunnen ook gehandicapten paardrijden. Een speciaal opgeleide instructeur geeft de lessen vaak in samenwerking met een arts of fysiotherapeut. Ook vrijwilligers zijn belangrijk bij het opzadelen en het leiden van het paard tijdens de les.

Enkele aanpassingen voor rijden met een handicap zijn:

  • Het vacuümzadel; een ¨kneedbaar¨ zadel dat nadat het in de gewenste vorm is gekneed vacuüm wordt gezogen, waardoor het de gewenste vorm behoudt.
  • Het klittenbandzadel; een versterkt zadeldek met verstelbare steundelen.
  • Aanpassingen aan teugels, stijgbeugels en andere onderdelen.
  • Het huifbed; een soort bed waar twee pony's onderlopen.

Het huifbed is uitgevonden voor zwaar gehandicapte kinderen voor wie het niet mogelijk is om zelf op een paard te zitten. Twee getrainde pony's lopen in een stalen frame waarin een doek is gespannen. Dit doek zit boven de ruggen van de pony's gespannen en de gehandicapte ligt op dit zeil. Door de loopbeweging en de warmte die de pony's afdragen wordt het gehele lichaam op een prettige manier gemasseerd.

Naast paardrijden als stimulerend voor de conditie, het reactievermogen, de concentratie, het doorzettingsvermogen en het zelfvertrouwen, heeft het ook therapeutische voordelen. Zo zorgt het ook voor ontspanning, balans (en herstel), spierversterking en vergroot het de mobiliteit.

Hippotherapie

Hippotherapie is eigenlijk gewoon fysiotherapie op een paard. Hippotherapie geeft een fysiotherapeut met een vervolgopleiding ¨Hippotherapie¨. Ook deze vorm van therapie zorgt voor een verbetering van de motoriek en houding, coõrdinatie en ontspanning van spieren.

De ruiter zit zonder zadel op het paard en de begeleider leidt ze aan een lange teugel rond. Door de beweging van het paard ontspant de ruiter en verbetert zijn houding. Het leuke van hippotherapie is dat het niet in een praktijk voor fysiotherapie gebeurt. In een manege gaan de klachten sneller over, omdat de paarden een positieve uitwerking hebben op de patiënt.

 

Orthopedagogisch en psychotherapeutisch paardrijden

Deze therapie is ontwikkeld voor kinderen met een coõrdinatie- en gedragproblemen, autistische stoornissen, ontwikkelingsstoornissen (motorisch-, taal- en spraakstoornissen), angststoornissen en eetstoornissen. Maar ook voor kinderen die een vervelende ervaring moeten verwerken en weer vertrouwen in zichzelf en de wereld moeten opbouwen.

De paardrijlessen zijn individueel of in kleine groepjes. Het doel is om de kinderen of volwassenen vertrouwen in zichzelf, zelfstandigheid en een eigen identiteit te geven. Het contact met het paard en de natuur speelt hierbij een belangrijke rol. Deze lessen worden meestal in de vorm van voltige gegeven. Voltige houdt in dat er gymnastieke oefeningen op de paardenrug worden verricht.

Recreatie en sport

Aangepast paardrijden kan ook recreatief gebeuren. Recreatief ontspant de ruiters en is therapeutisch. Een aantal maneges in Nederland geven lessen voor aangepast paardrijden. Soms komen daar serieuze liefhebbers van de paardensport uit voort. Dit is mogelijk gemaakt door de VHWG (Vereniging Hippische Wedstrijdsport Gehandicapten). De doelstelling van deze vereniging is het bevorderen van de hippische wedstrijdsport voor ruiters en menners met een lichamelijke en/of visuele handicap. De vereniging verzorgt nationale- en internationale wedstrijden. Ook is het mogelijk om selectiewedstrijden te rijden voor de Paralympics. Meer informatie is te vinden op www.vhwg.nl .

Jacinta Hack
27-03-2003

U vindt meer informatie op de volgende sites:

DN redactie
DN 31/03/2003

21:14 Gepost door k | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21-01-06

artikel Het Laatste Nieuws 21/10/2005

Genezen met behulp van paarden

Vanaf januari 2006 bestaat er een nieuwe postgraduaatsopleiding: "Equine Assisted Therapy" (EAT). Dit is een opleiding om therapeutisch en orthopedagogisch te leren werken met behulp van een paard. Via deze werkwijze wil men de levenskwaliteit van personen met specifieke noden verbeteren op fysisch, pedagogisch, sociaal en emotioneel vlak. De opleiding gaat door in de Gentse Arteveldehogeschool en de Hogeschool Gent.

Hippotherapie
"Er bestaat al lang zoiets als hippotherapie", zegt Godi De Vos, coördinator van de nieuwe opleiding, "maar EAT is veel breder dan dat. Het gaat binnen EAT niet alleen om het berijden van het paard, het contact met het paard is even belangrijk. Let wel, binnen de EAT is het niet de bedoeling te leren paardrijden. Het paard is een middel en geen doel op zich."

De behandeling via de Equine Assisted Therapy zou aangewezen zijn bij personen met fysieke beperkingen, personen met psychomotorische, cognitieve en orthopedagogische problemen, maar ook bij personen met psychologische of psychiatrische problemen. Het postgraduaat is gericht op personen met een basisdiploma in de gezondheids- of welzijnssector. In het buitenland bestaan dergelijke opleidingen al langer.

Pegasusproject
De opleiding werd samen met buitenlandse partners ontwikkeld binnen het Pegasusproject. Dit is een project van het Europese programma Leonardo da Vinci dat professionele opleidingen in Europa wil bevorderen. De Arteveldehogeschool uit Gent was de coördinator van dat Pegasusproject.

Buitenlandse studies wezen eerder al op de positieve effecten van de EAT. "Eigenlijk is het wetenschappelijk heel moeilijk te onderzoeken wat de resultaten zijn van een therapeutische behandeling met behulp van een paard. Ik ben er echter van overtuigd dat de patiënten erop vooruitgaan", zegt De Vos.

Ongelooflijk veel vraag
Toch zijn er nog veel uitdagingen voor de EAT. "Er is ongelofelijk veel vraag naar een dergelijke behandeling", weet De Vos nog. "Ook om die reden is de opleiding er gekomen. Maar het aanbod is veel te klein. Er moet meer aansluiting gevonden worden met maneges. Voor hen is het meewerken aan de opleiding commercieel echter zelden interessant. Een ander probleem is de hoge kostprijs van de EAT. De huur van het paard en de kost van de therapeut en de begeleider van het paard lopen op tot 20 à 25 euro per half uur.

Gezien de behandeling niet erkend is, kan die ook niet terug betaald worden. En dat vormt toch wel een probleem", besluit hij.
21/10/05 18u55

15:52 Gepost door k in Artikel andere site | Permalink | Commentaren (0) | Tags: artikel |  Facebook |

19-01-06

 

 EAT schema

Deze prent komt van de site van Charlotte Sustronck  (5http://users.telenet.be/aangepastpaardrijden/index.html)

20:48 Gepost door k | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Inleiding

Therapie met paarden is een ruim begrip. In deze tekst gaan we dit begrip dan ook uitdiepen. We overlopen en bespreken de verschillende soorten therapieën en hun doel. We beschrijven welke paarden hiervoor geschikt zijn. We bekijken de mogelijke hulpmiddelen die gebruikt kunnen worden, en de positieve invloeden die de therapieën meebrengen.

1. Introductie

Het centrale idee van therapie met paarden is dat, voor de deelnemers, de interactie met paarden positieve invloeden met zich mee kan/zal brengen. We spreken hierbij niet enkel over lichamelijke verbetering, waarbij we paardrijden uitsluitend bekijken als sport. Nee, er worden ook resultaten verwacht op cognitief, psychisch en sociaal vlak, zoals bvb. het uitbouwen van zelfvertrouwen, en het contact met anderen.

Dergelijke ontplooiing blijkt natuurlijk interessant wanneer we denken over mensen met mentale en/of fysische handicaps. De eerste groep krijgt kans om zich te ontwikkelen op een ontspannende manier. De tweede groep heeft de mogelijkheid om hun coördinatie en spiergroepen te trainen.

In de verdere tekst gaan we hier dieper op in.

2. Soorten therapieën

Hippotherapie

Hippotherapie beslaat het behandelen, door middel van een paard, met als doel de algemene toestand van de patiënt te verbeteren (Dekens, 2000: 14). Het beperkt zich echter tot een deelfacet van de meer algemene therapie met paarden: men spreekt uitsluitend over fysieke en lichamelijke factoren (Flamez, 2001: 6). Desondanks wordt hippotherapie vaak, verkeerdelijk, gebruikt als overkoepelende term. Zo spreekt Dekens over psychomotorische en/of sociale stoornissen (Dekens, 2000: 14). In deze tekst beperken we ons echter tot het geneeskundig (fysisch) aspect.

Deze vorm van therapie maakt gebruik van het ritme, de warmte en de bewegingen (bvb. het op- en neergaan) van het paard. Wat hiermee bereikt kan worden wordt verder uitgediept in sectie 6.

Orthopedagogisch paardrijden

Bij deze vorm van therapie wordt gewerkt op vier domeinen (Flamez, 2001: 9):

  • Verzorging van, en omgang met het paard.
  • Orthopedagogisch voltigeren (begeleider houdt het paard aan een lang touw).
  • Berijden van een geleid paard.
  • Zelf actief rijdend.

Het streefdoel draait hierbij vooral rond de sociale ontplooiing: de interactie tussen de ruiter, het paard en de begeleider. Het gaat niet over het leren paardrijden zelf.

Psychotherapie met paarden

Deze, nog recente vorm van therapie, werkt vooral rond beperkingen van sociale en psychische aard. De accenten veranderen naarmate men vanuit één van de verschillende uitvalshoeken werkt (bvb. gestalt, client centered therapie of andere).

Een voorbeeld hiervan komt vanuit de theorieën van Freud. Een paard zal reageren op de ingesteldheid (bewust of onbewust) van de ruiter. Heeft de ruiter bvb. angst, dan zal het paard hierop zelf angstig reageren. Zo wordt de ruiter verplicht om zich van zijn angst te vergewissen. Het paard dient daarbij als spiegel op de ruiter.

Paardrijden als sport

Dit is niet echt een vorm van therapie, maar eerder een hobby. Het gaat hier vooral over het leren paardrijden, wat dienst doet als vrijetijdsbesteding waarbij men zich kan ontspannen. Dit betekent echter niet dat alle andere heilzame effecten (bvb. oefening van de spieren) geen rol meer spelen. Het is dan ook in dat opzicht dat deze “therapie” zijn nut kan bewijzen.

3. Geschikte paardenrassen

De paarden die men voor therapeutische doeleinden gebruikt, hebben een kalm en gehoorzaam karakter. Het zijn echter geen verwaarloosde, oude pony’s. Deze dieren zoeken geen contact meer met mensen. En dat is juist een waardevolle eigenschap van een therapiepaard. Deze paarden zijn ook best eigenzinnig: ze zijn geen knuffeldieren en willen dus ook niet zo behandeld worden. Soms stoten ze dus af. Een ruiter moet hier mee leren omgaan. Net als mensen kunnen dieren eens een slechte dag hebben en dat tonen ze dus ook duidelijk (Coppens, 2001: 37-41).

De paarden mogen ook niet te groot zijn. Kinderen of mensen met een fysieke beperking moeten er ook immers op geraken. Dit maakt het ook gemakkelijker voor de begeleiding. Zo kan deze nog helpen met de besturing van het paard. Men let best ook op de bouw van het paard. Een brede rug vergemakkelijkt de zit van de ruiter. De ruiter valt er immers minder snel af.

Het moet kunnen omgaan met mensen die moeilijk op zijn rug geraken, met lawaai, met ongecontroleerde bewegingen, en soms zelfs met agressie. Indien een paard hier paniekerig op reageert en zo de eventuele angst bevestigt, dan heeft de therapie weinig slaagkans.

Het therapiepaard moet goed kunnen reageren op gesproken bevelen. Waar een valide ruiter het paard opdrachten kan geven door fysieke aanduidingen (bvb. het verplaatsen van z’n gewicht, het aansporen met de benen), is dit voor een mindervalide ruiter niet altijd mogelijk.

De begeleiders werken niet met een bepaald ras van paard. Indien het dier aan bovenstaande kenmerken voldoet is het geschikt voor gebruik in therapie. Niettemin beschikken volgende rassen in het algemeen over deze eigenschappen:

  • Fjorden:  brede, vrij lange rug; kalm maar levendig karakter.
  • Ijslanders: meerder comfortabele gangen; rustig van aard.
  • Haflingers: buitengewoon betrouwbaar; hardwerkend; vlotte gang.

4. Hulpmiddelen

Tinkerbed of huifbed

Het huifbed of tinkerbed bestaat uit twee paarden en een (meestal overdekte) koets met drie wielen. Er wordt een zeil of doek vastgemaakt dat over de ruggen van de paarden loopt. Bedoeling is dat de patiënt (iemand met een meervoudige of ernstig fysieke beperking) hierop wordt gelegd. Dankzij het ritmisch stappen en de lichaamswarmte van de paarden wordt dit een aangename ervaring voor deze mensen. Het vormt een natuurlijke massage. (Dekens, 2000: bijlage)

Dankzij een speciale lift kan men iedereen in de koets leggen. Het huifbed wordt ook tinkerbed genoemd omdat het getrokken wordt door Tinker-paarden. Tinkers zijn koudbloedige paarden. Hieraan hebben ze hun zacht karakter te danken. Ze komen aan hun naam doordat ze hun benen hoog opheffen. Dit zorgt voor een aangename wiegende beweging. Hierdoor maken hun hoeven een speciaal ‘tinkende’ geluid op de straatstenen. Deze beweging en het geluid maken ook deel uit van de aangename ervaring.

Westernzadel

Het westernzadel biedt de ruiter een meer comfortabele zitplek dan een klassiek zadel. Het beschikt over een hogere lepel en een voorboom (voor- en achterkant), wat zorgt voor een stevigere zit. De ruiter kan zich daardoor ook beter vasthouden, zowel voor als achteraan. Dit zadel is dan ook geschikt voor mensen met weinig evenwicht, ruiters met instabiliteit van het bekken, enz.

Gesloten beugel

Dit is een speciale stijgbeugel, die beschikt over een lederen kap aan de voorzijde ervan. Deze kap zorgt ervoor dat de voet van de ruiter niet door de stijgbeugel glijdt. Dit vermijdt het gevaar dat de ruiter met z’n voet blijft vasthaken na een mogelijke val.

Deze beugel is geschikt voor ruiters die moeite hebben de voet in de beugel te houden, last hebben van ongecontroleerde reflexen, of hoge spierspanning in de benen.

Letterborden met afbeeldingen

Pistes beschikken standaard over letteraanduidingen die gebruikt worden bij het aangeven van dressuuroefeningen. Bvb. “voer een volte uit bij punt C.” Voor mensen met een verstandelijke handicap, kinderen, mensen met dyslexie of analfabeten vormt dit een obstakel. Dit wordt opgelost door de letters aan te vullen met een bijhorende tekening. Bvb. een citroen bij de letter C.

Verplaatsbaar opstapperron

Dit is een soort trap, met drie à vier treden, en een breed plateau. Soms wordt dit aangevuld met een leuning of steun. Dit helpt ruiters die moeite hebben om de hoogte van het paard te overbruggen. De breedte van het plateau laat daarbij toe dat de begeleider hier nog eens extra kan helpen.

Andere

De eerder vernoemde hulpmiddelen zijn natuurlijk niet de enige die te vinden zijn. Ze geven echter een goed beeld van het gevarieerde aanbod. Voor ieder probleem kan een oplossing gevonden worden.

5. Doelgroep

In principe is therapie me paarden voor veel mensen toegankelijk. Leeftijd speelt omzeggens geen belang: de meeste maneges laten ruiters toe vanaf zes jaar. Dit maakt het toegankelijk voor de meeste doelgroepen: personen of kinderen met leermoeilijkheden, verstandelijke beperkingen, van lichte tot zware fysieke beperkingen, gedragsstoornissen, delinquent gedrag of psychische problemen. Het is ook goed voor verwaarloosde kinderen: kinderen met een laag zelfbeeld, gepeste kinderen, kinderen uit kansarme gezinnen, …. Ook mensen met meervoudige handicaps kunnen hier terecht (denk bvb. aan het tinkerbed uit sectie 4).

6. Resultaten van therapeutisch paardrijden

Cognitieve ontwikkeling

We praten hier over verstandelijke ontplooiing of het leerproces. In therapeutisch paardrijden wordt hieraan gewerkt door het bijbrengen van kennis over het verzorgingsmateriaal, de onderdelen van het  zadel, het omdoen van het hoofdstel, enz. Men gaat ook het visueel geheugen trainen door de oefening die men moet uitvoeren, zoals bvb. een diagonaal. Men werkt ook door herhaling; bvb. de ruiter moet steeds links van het paard opstappen.

Lichamelijke ontwikkeling

Lichaamswaarneming: er is een sterk fysiek contact tussen mens en paard.  Hierdoor wordt men zich bewust van het eigen lichaam. Men gaat zich ook vergelijken met het paard. Zo leert men ook zijn eigen fysiek beter kennen.

Ruimte en tijdsbesef: ruimtelijke oriëntatie betekent dat de ruiter zijn eigen lichaam kan situeren in de ruimte. De persoon met een handicap kan zich dan beter niet-concrete begrippen voorstellen; begrippen zoals afstand, snelheid en van richting veranderen. Het paard staat niet stil. Men moet voortdurend zichzelf opnieuw situeren in de ruimte. Concreet betekent dit bvb. de wereld er een stuk anders uitziet van op de rug van een paard.

Evenwicht: het paard verandert soms van richting. Het beweegt ook. Dit alles vraagt van de ruiter een zeker evenwicht. De ruiter past zijn houding aan de bewegingen van het paard aan. Dit is zeker in het begin geen evidentie.

Coördinatie en dissociatie: men moet een goede controle hebben over bewegingen van de armen, benen, de romp en het bekken. Al deze bewegingen hebben namelijk een invloed op het paardrijden. Met andere woorden, ze helpen de ruiter om dingen aan het paard te vragen: vooruit te gaan, naar links te gaan,… Indien de ruiter deze bewegingen moeilijk onder controle kan krijgen, zal het paard soms niet begrijpen wat je van hem wilt. Men moet ook een goede oog-handcoördinatie hebben. Teveel bewegingen maken een paard immers nerveus.

Verbeteren van ritmegevoel en balans: het paard heeft  ritmische gangen, nl. stap en galop. De ruiter moet zich aanpassen aan die gangen anders valt hij er af. Elk paard heeft ook een ander ritme. Daar moet de ruiter ook mee leren omgaan. Voordeel van die ritmiek is dat er geen al te bruuske bewegingen zijn.

Spiertraining: paardrijden voorkomt spierverslapping. Op een paard dient men recht te zitten wil men er niet af vallen. De rugspieren worden dus ook getraind.

Ontspanning: buiten al deze technische lichamelijke voordelen is ontspanning ook belangrijk. Een paard is groot en tegelijkertijd ook zacht. En doordat het een sport is die in de vrije natuur wordt beoefend, zorgt paardrijden voor een flinke dosis zuurstof, een uitstekende remedie tegen stress…

Psychisch aspect

Paardrijden vergt de nodige concentratie. Het paard heeft immers een andere taal dan de ruiter.  Aandacht voor de lichaamstaal van het paard is dus vereist. Bovendien werkt het enorm positief voor het zelfvertrouwen als zo’n groot dier doet wat de ruiter wil. Zeker voor een kind werkt dit motiverend.

Deze vorm van macht komt weinig voor bij mensen uit de doelgroepen. Het paard doet wat de ruiter hem vraagt. Voor een kind of iemand met een beperking is dit dan ook een unieke ervaring.

Men is ook verantwoordelijk voor zo’n paard. Dit heeft dan weer een gunstige invloed op het zelfvertrouwen en vergroot zo de eigenwaarde.

En misschien wel het belangrijkste: er kan echt vriendschap gesloten worden met een paard. Het oordeelt niet, het houdt geen rekening met wat je wel of niet kan, met je achtergrond.  Hierdoor kan een echte band bekomen worden met het dier.

Sociale ontwikkeling

Zeker als de manège niet verbonden is aan een revalidatiecentrum, betekent dit een mooi voorbeeld van inclusie: de manèges doen actief moeite om de persoon met een beperking te laten deelnemen aan hun activiteiten. Zelfs indien het verbonden is aan een revalidatiecentrum, komt men nog in contact met verschillende mensen.

7. Conclusie

Deze tekst gaf een korte bespreking van het verschijnsel van therapie met paarden. We hebben geduid hoe mensen van allerlei slag (ongeacht leeftijd, beperking of ervaring) hieruit hun voordeel kunnen halen. Dit uit zich op verschillende vlakken: psychisch, sociaal, lichamelijk en cognitief.

Therapie met paarden wordt mogelijk gemaakt door de vele hulpmiddelen. Er is omzeggens geen beperking die een echt obstakel zou vormen voor de deelnemers.

Therapie met paarden kan dus zowel een aangename hobby zijn, als een therapie met heel veel mogelijkheden voor allerlei doelgroepen in de welzijnssector.

8. Bibliografie

VANDER KELEN, W., COPPENS, W. (2001-2002) Orthopedagogisch paardrijden, niet gepubliceerd eindwerk, Gent, HoGent, departement Sociaal Agogisch werk.

FLAMEZ, P. (2001-2002) Orthopedagogisch paardrijden, niet gepubliceerd eindwerk, Gent, HoGent, departement Sociaal Agogisch werk.

DEKENS, V. (2000-2001) Hippotherapie, niet gepubliceerd eindwerk, Gent, HoGent, departement Sociaal Agogisch werk.

20:32 Gepost door k | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |